Przejdź do głównej zawartości

Reaguj na przemoc

Jakiś czas temu do redakcji stacji radiowej, która emitowała kilka dni wcześniej audycję zatytułowaną Focus on the Family (Rodzina w centrum uwagi) napłynął smutny, tchnący bezsilnością list od Laury, skierowany do prowadzącego audycję dr. Jamesa C. Dobsona, terapeuty rodzinnego. Młoda kobieta, pod wpływem słów jakie usłyszała podczas trwania programu, zebrała się na odwagę i postanowiła wreszcie przerwać milczenie. Naświetliła koszmar życia z mężczyzną, który wykorzystując swoją przewagę, stosował przez dwanaście lat wobec niej i ich dzieci przemoc fizyczną i emocjonalną sprawiając, że nie czuli się oni bezpiecznie w swoim domu. Naruszał więc prawo do nietykalności fizycznej, godności i szacunku. Narażał zdrowie i życie własnej żony na poważne szkody. Laura wyznała w liście, że potrzebuje pomocy; że ma już dość bicia i przesiadywania w domu, by ukryć przed innymi siniaki. Odważyła się. Pokonała lęk i wstyd. Wprawdzie o dwanaście lat za późno... Jednak lepiej późno niż wcale. Poniżej list Laury.

      Bardzo mi trudno pisać ten list, ale potrzebuję pomocy. Jesteśmy małżeństwem od dwunastu lat i przez ten czas mój mąż ma pewien problem. Ja jedyna wiem, że on ma bardzo gwałtowny temperament. (...) Wszyscy bardzo go szanują. Kiedy jednak wraca do domu, przeobraża się w innego człowieka. 
      Co najmniej raz lub dwa razy w miesiącu wybucha z powodu czegoś, co zrobiły dzieci lub ja, a co go zdenerwowało, i wówczas wpada w furię. Wrzeszczy, rzuca różnymi przedmiotami, grozi mi i robi okropne sceny. Jeżeli powiem coś nie tak lub w ogóle się odezwę, bije mnie pięściami. W zeszłym tygodniu tak mocno uderzył mnie w twarz, że rozchwiały mi się trzy zęby, nie mówiąc o rozciętej wardze. Myślałam, że mnie zabije. Stało się tak, ponieważ nie załatwiłam jakichś drobiazgów, o które mnie prosił.
       Najbardziej przeraża mnie to, że czasem on robi się gwałtowniejszy i bije mnie coraz mocniej. Na dodatek nigdy nie czuje się winny; twierdzi uparcie, że to ja go prowokuję. Wszystko traktuje jako obrazę swojej osoby. Żeby zachować spokój, muszę robić wszystko, czego on tylko chce, i najlepiej wcale się nie odzywać.
       Nie wiem co robić. Naprawdę kocham mojego męża. To dobry człowiek, dopóki na coś się nie wścieknie. Publicznie nigdy nie demonstruje swojego prawdziwego oblicza, nawet gdy jest czymś przejęty. Nikt nie wie, jak mnie traktuje. Nikomu o tym nie mówiłam. Gdybym zaproponowała mu wizytę u specjalisty, z pewnością okropnie by się wściekł. Na pewno zrobiłby to samo, gdyby się dowiedział, że to piszę.
      Co mogę zrobić? Nie uznaję rozwodów. Bez przerwy staram się być delikatna i ostrożna, ale wcześniej czy później staję mu na odcisk i on wtedy eksploduje. Mam już dość bicia i przesiadywania w domu, by ukryć przed innymi siniaki. Jak mam sobie z tym wszystkim poradzić?

                                                                                                                                             Laura

List pochodzi z książki "Miłość potrzebuje stanowczości" dr. Jamesa C. Dobsona.

Konflikty wpisane są w ludzką egzystencję. Czasem są to drobne nieporozumienia, a czasem sprzeczki przybierające rozmiar kłótni. Jeśli rozwiązaniem konfliktu jest konstruktywna kłótnia, czyli szczera, otwarta dyskusja osób posiadających odmienne zdanie na dany temat, wykluczająca krzyk i przemoc, to sprawa się zamyka. Atmosfera zostaje oczyszczona, a strony pogodzone.

Istnieją jednak sytuacje, w których złość wymyka się spod kontroli, więc konflikt przybiera na sile i przekształca się w akt przemocy. Tembr głosu staje się poważny i groźny. Padają poniżające, obraźliwe słowa, a nawet bolesne ciosy. Przemoc przytrafia się bawiącym dzieciom, które bywają wobec siebie agresywne. Przytrafia się rodzicom, którzy z naciskiem próbują przeforsować swoje zdanie. Przytrafia się małżonkom, którzy nie dają sobie prawa do odmiennego zdania. Przytrafia się również nauczycielom, niemogącym dojść do ładu z wychowankami, jak i pracodawcom, którzy używając przykrych słów, wypowiedzianych ostrym lub zjadliwym tonem, chcą pokazać kto tu rządzi. Jedno jest pewne - przemoc nie rozwiązuje problemów. Nie niesie nadziei, ale chwilową ulgę w beznadziei.

We współczesnym świecie zjawisko przemocy przyjmuje rozmiary epidemii. Wywieranie wpływu na czyjś proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny, pomimo braku przyzwolenia tej osoby, zdarza się nie tylko w rodzinach patologicznych. Posuwają się do tego ludzie uważani za wykształconych, wartościowych i zrównoważonych psychicznie. W czterech ścianach milionów domów odgrywa się dramat ociekający łzami i krwią, dramat pokryty kurzem cichego milczenia. Tylko niektórzy mają odwagę przerwać to zaklęte milczenie. Ofiary przemocy najczęściej godzą się na trwanie w toksycznych związkach, choć wszystko wskazuje, że powinny się natychmiast odseparować od sprawcy ich cierpienia. Najczęściej to strach przed opinią społeczną i lęk o los dzieci hamują wyrywający się w duszy krzyk rozpaczy.

Aby zaradzić przemocy często potrzebna jest pomoc psychologa terapeuty. Jeśli jesteś ofiarą przemocy skontaktuj się z Ogólnopolskim Pogotowiem dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia"- http://www.niebieskalinia.pl/.

Kilka lat temu przemoc w związku przestała ukrywać aktorka Anna Samusionek. W ubiegłym roku wieloletnie milczenie przerwała jej koleżanka po fachu, Katarzyna Figura. Jeśli cierpisz, bo jesteś bita/y, wykorzystywana/y lub poniżana/y - i Ty przerwij niszczące Cię milczenie.

Stowarzyszenie stawia sobie za cel podnoszenie świadomości społeczeństwa poprzez edukację. Poniżej zamieszczamy wystąpienie Tadeusza Nowakowskiego, poruszające problem przemocy. Zachęcamy - wysłuchaj! Być może nawet nie zdajesz sobie sprawy z tego, że wobec ciebie stosowana jest przemoc, albo - co gorsza - że to ty jesteś jej sprawcą...



Jeśli uważasz, że problem ciebie nie dotyczy, a zamierzasz wstąpić w związek małżeński - i Ty wysłuchaj to wystąpienie. Lepiej bowiem zerwać zaręczyny, niż związać się z kimś, kto sprytnie ukrywa swoje prawdziwe oblicze.

Komentarze

  1. Warto o tym mówić, aby każdy mógł uświadomić sobie prawdziwą swoją wartość, a nie tylko żyć tym co o nas mówi druga osoba. Każdy ma prawdo do życia w pełni bez przemocy. To jest doskonały materiał dla wszystkich osób nie tylko tych, które mają problem z przemocą.
    Agnieszka

    OdpowiedzUsuń
  2. Cześć,mój ojciec to Alkoholik. Pije i znęcania się nad mamą, ale też nad całą rodziną. Mam go dosyć, nie mogę na niego patrzeć!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mamy świadomość, jak wiele rodzin cierpi z powodu przemocy. Dopóki członkowie rodzin nie zdobędą się na odwagę, by przerwać krąg przemocy, trudno zmienić ich los..

      Usuń

Prześlij komentarz

Komentarze publikowane są po zatwierdzeniu. Jeżeli szukasz swojego komentarza lub odpowiedzi na niego, sprawdź czy wszystkie są wczytane - użyj polecenia "Wczytaj więcej".

Popularne posty

Z boreliozą można wygrać

Wywiad z Lilianną Frankowską, prezesem Stowarzyszenia Chorych na Boreliozę, którego misją jest pomagać wszystkim, którzy czują się zagubieni i samotni w swojej chorobie.

Agata Radosh: Chciałam porozmawiać o boreliozie, nazywaną też chorobą z Lyme. Maleńki pajęczak zmienia plany tysiącom ludzi, aby nie powiedzieć – niszczy je… Ale zacznijmy od tego, w jaki sposób dochodzi do zakażenia?

Lilianna Frankowska: Kleszcze z rodzaju Ixodens ricinus występujące w Polsce,możemy spotkać już nawet w piwnicach, a nie tylko lasach czy łąkach. Są nosicielami wielu patogenów (podobno 140). Jednym z nich są bakterie z rodzaju Borrelia burgdorferi, które bytują i namnażają się w jelitach tych kleszczy. Kiedy kleszcz żeruje na swoim żywicielu, krętki aktywują się i wraz ze śliną przenikają pod skórę człowieka. Przyjmuje się, że do zakażenia dochodzi od 24 do 48 godzin, ale z naszych doświadczeń wynika, że ten czas może być znacznie krótszy. Należy podkreślić, że kleszcze we wszystkich swoich stadiach roz…

Witamina B12 - fakty i mity

Nagranie wykładu dr. Romana Pawlaka z USA poświęconego kwestii zapobiegania niedoborom witaminy B12. Wykład odbył się dnia 20 lipca 2013 r. w Poznaniu, w ramach działalności Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia.

W zdecydowanej większości przypadków okazuje się, że wiedza jaką posiadamy odnośnie witaminy B12 w świetle aktualnych doniesień naukowych jest nieprawdziwa. Niedobór witaminy B12 występuje dość powszechnie na całym świecie. W grupie osób narażonych na jej niedobór znajdują się miedzy innymi weganie (ludzie, którzy nie spożywają mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego),laktoowowegetarianie (osoby, które nie spożywają produktów mięsnych, ale włączają do diety produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak mleko, przetwory mleczne i jajka), osoby po 50 roku życia, niezależnie od ich diety, osoby, które poddały się operacji żołądka lub którym wycięto dolną część jelita cienkiego, a także osoby chorujące na AIDS. Inni, w tym np. osoby chorujące na cukrzycę, a także każda os…

O przaśnych chlebach, czyli podpłomykach i macach

W dawnych czasach chlebem nazywano cienki placek - z roztartych kamieniami ziaren, wody i odrobiny soli, wypiekany na rozgrzanych kamieniach. Taki, nazwijmy go dalej chleb, był przaśny (nie podlegał fermentacji) i dlatego określano go słowem "przaśnik". Słowianie takie pieczywo nazywali podpłomykami. Hindusi mówią o nim czapatti, Żydzi maca, a Indianie tortilla.

Więc bez cienia wątpliwości rzec można, że chleby przeszłości posiadały zdecydowanie inną recepturę niż dzisiejsze chleby. Nie było w nich przede wszystkich ani drożdży, ani zakwasu.

Świeże, przaśne pieczywo jest zdrowe, w przeciwieństwie do świeżego pieczywa na drożdżach czy zakwasie. Przaśne podpłomyki nie obciążają żołądka kwasem i fermentacją.

Dziś, wzorem naszych prapradziadów możemy także spożywać przaśny, niekwaszony chleb. Najprostszy przepis na podpłomyki to: wziąć mąkę, wodę i trochę soli. Z tych składników zagnieść ciasto, dodając mąkę w takiej ilości, aby ciasto nie kleiło się do palców. Z kolei rozwałk…

Niebezpieczne owoce morza

Coraz częściej na polskich stołach goszczą frutti di mare, czyli mięczaki (małże, omułki, ostrygi, ślimaki, ośmiornice, kalmary) i skorupiaki (krewetki, kraby, homary, langusty). Dietetycy chwalą owoce morza ze względu na cenne wartości odżywcze, jednak ich spożywanie może wywołać zatrucia pokarmowe.
Spożywanie owoców morza staje się w Polsce coraz popularniejsze, a więc
i prawdopodobieństwo zatruć po ich spożyciu wzrasta. Większość zatruć wywołuje negatywne objawy neurologiczne lub ze strony układu pokarmowego. Niektóre mogą być śmiertelne dla człowieka — śmiertelność może sięgać 50 proc. przypadków.
Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, zatrucia są spowodowane zanieczyszczeniem środowiska życia tych stworzeń fekaliami ludzkimi, w których mogą być obecne bakterie z rodzaju Salmonella lub Clostridium. Po drugie, większość owoców morza to filtratory — działają jak bardzo wydajny filtr wody. Można to sprawdzić, wrzucając małża do akwarium, w którym dawno nie wymieniano wody (zielonka…

Na obiad będzie kasza gryczana!

"Kipi kasza, kipi groch, lepsza kasza niż ten groch. Bo od grochu boli brzuch, a od kaszy człowiek zdrów"... - pamiętacie tę dziecięcą wyliczankę? Myślę, że lubicie wspominać tamte lata. Ja bardzo.

Kasze są zdrowe, rzecz jasna. Wszystko co pochodzi ze świata roślin, a przeznaczone zostało na pokarm dla człowieka jest zdrowe. Warto jeść kasze, wszystkie kasze, a szczególnie jaglaną i gryczaną - te należą do moich ulubionych, łącznie z odkrytym niedawno przeze mnie tureckim bulgurem. Pomyśleć, że jeszcze w latach dziewiećdziesiątych były one poszukiwanymi przez koneserów rarytasami.

W sklepach, oprócz wspomnianych kaszy gryczanej (z gryki), jaglanej (z prosa) i bulguru (z pszenicy) można dziś kupić pęczak, kaszę łamaną i kaszę perłową (z jęczmienia), mannę i kus kus (z pszenicy), kaszę owsianą (z owsa naturalnie) - najczęściej w formie gniecionej, czyli płatków owsianych zwykłych - z całego ziarna, lub tzw. górskie z kaszy owsianej łamanej, poza tym kaszę krakowską (z łamane…

INOX – czyli o garnkach ze stali nierdzewnej

Czym kierujesz się kupując garnki czy sztućce? Czy wybierasz te ze stali nierdzewnej? Czy wiesz co oznacza symbol 18/10? 
Przy okazji poszukiwań szybkowaru w minionym tygodniu, rozczytałam się w temacie. A ponieważ uznałam to za interesujące, dzielę się tym.
Garnki mogą być wykonywane z różnych materiałów odpornych na wysoką temperaturę i deformację np.: ze stali węglowej (najczęściej emaliowane i zdobione), stopów aluminium, stopów miedzi, stali nierdzewnej chromowo-niklowej (INOX to jej symbol), żeliwa, szkła i ceramiki (w tym gliny). Niewątpliwie, naczynia do naszej kuchni powinny być mądrze wybrane, ponieważ używając nieodpowiednich naczyń, łatwo o kłopoty ze zdrowiem.

Depresja – jak ją wykryć i pokonać?

Depresja dotyka 14 proc. światowej populacji. Oto dziesięć kroków wspomagających walkę z tą chorobą.

Anna ma 36 lat. Żyje z mężem i dwójką dzieci. Jednak to, czego doświadcza każdego dnia, trudno nazwać życiem. Przez większość czasu jej myśli przepełniają strach i obawy. Nie ma ku temu wyraźnego powodu, mimo to strach jest stale obecny w jej życiu. Często jest spięta, wygląda mizernie, na ciągle przemęczoną. Czasami płacze bez powodu. Uśmiech i radość jej dzieci nie robią na niej wrażenia. Nocami nie może spać. „To straszne. Przerażające. Jestem zrozpaczona. Dłużej już tego nie zniosę — wyznała mi. — Nie mam ochoty nic robić. Nie mogę się do niczego zmobilizować. Nigdzie nie wychodzę. Nie chcę się z nikim spotykać. Ciągle tylko leżę, mimo że nie mogę spać. Nieustannie myślę tylko o swoich problemach. Zbrzydło mi jedzenie. Przez ostatnie tygodnie straciłam pięć kilo. Czasami myślę sobie, że najlepiej byłoby po prostu skończyć z tym koszmarem”.

Anna jest ofiarą depresji — najpowszechnie…