Przejdź do głównej zawartości

CHLEB PSZENNO-ŻYTNI NA ZAKWASIE (GENI)

 Od czasów pandemii zaczęłam piec chleb z przepisu Gieni. Gienia jest moją kuzynką, która wyśmienicie piecze.

W działalności Klubu Zdrowia w Chrzanowie nieustannie zaskakiwała mnie podczas poczęstunków pomysłami na wegańskie pasty i kotlety. Często przynosiła także do degustacji upieczony przez siebie chleb na zakwasie, a do tego słoik zakwasu, bo obdarować nim naszych klubowiczów. Miała również wydrukowane przepisy i entuzjazm — czyli wszystko, by zachęcać innych do pieczenia chleba w domu. I taką drogą trafił do mnie zakwas i przepis. Dziś może mi uda się kogoś zachęcić do pieczenia chleba w atmosferze swojej kuchni. 

CHLEB PSZENNO-ŻYTNI NA ZAKWASIE (GENI)

Zaczyn:

Do miski włożyć:

  • 1 kopiastą łyżkę zakwasu ze słoiczka z lodówki*,
  • 3/4 szklanki mąki żytniej typ 720 oraz 
  • 1/2 szklanki wody ciepłej.

Wszystko zamieszać drewnianą łyżką, nakryć ściereczką i odstawić do wyrośnięcia na noc lub około 6-8 godzin w ciągu dnia.

Ciasto chlebowe:

Po wyrośnięciu zaczynu dodać do miski drożdże rozmieszane z cukrem i wodą,

  • 1 dag drożdży, 
  • 1 łyżeczkę cukru,
  • 2 łyżki wody.

Następnie dodać mąki i sól: 

  • 1/2 szklanki mąki żytniej typ 2000 (pełnoziarnistej),
  • 1 szklankę mąki pszennej typ 2000 (pełnoziarnistej, razowej) lub mąki pszennej typ 1850 (Graham),
  • 2 szklanki mąki pszennej typ 650,
  • 1/2 łyżeczki od herbaty soli.

Na koniec dodać 5 łyżek nasion i wodę:

  • 2 łyżki nasion pestek dyni,
  • 2 łyżki nasion słonecznika, 
  • 1 łyżkę siemienia lnianego,
  • 2 szklanki ciepłej (nie gorącej) wody.

Wszystko dokładnie wymieszać drewnianą łyżką lub ręką i zostawić w ciepłym miejscu do wyrośnięcia na około 30 minut.

Gdy ciasto wyrośnie, przemieszać i wyłożyć do wysmarowanej olejem keksówki (jednej wyższej i dłuższej lub do dwóch mniejszych).

Zwilżoną dłonią uklepać delikatnie wierzch ciasta i posypać płatkami owsianymi.

Tak przygotowane ciasto włożyć do zimnego piekarnika i pozwolić wyrosnąć.

Po wyrośnięciu włączyć piekarnik na temperaturę 180 stopni Celsjusza i piec ciasto chlebowe przez jedną godzinę (czas pieczenia dostosować do możliwości piekarnika). Po upieczeniu chleb wyjąć i zostawić do ostygnięcia.

Dokarmianie zakwasu w słoiku

Zawsze po użyciu zakwasu trzeba go dokarmić. 

Należy do słoika, w którym pozostał na dnie stary zakwas dodać: 

  • 2 łyżki mąki żytniej typ 2000 (pełnoziarnistej) i
  • 1/2 szklanki ciepłej wody.

Wymieszać zawartość, po czym odstawić na kilka godzin do wyrośnięcia, a następnie włożyć do lodówki i użyć do przygotowania kolejnego chleba.

SMACZNEGO! 

* Zakwas można przygotować samemu wg przepisu, albo wziąć od jakiejś osoby, o której wie się, że piecze chleb na zakwasie. Przechowuje się go w lodówce (zwykle wystarczy połowa słoiczka po dżemie). 

AR

siegnijpozdrowie.org

Komentarze

Popularne posty

Niebezpieczne owoce morza

Coraz częściej na polskich stołach goszczą frutti di mare , czyli mięczaki (małże, omułki, ostrygi, ślimaki, ośmiornice, kalmary) i skorupiaki (krewetki, kraby, homary, langusty). Dietetycy chwalą owoce morza ze względu na cenne wartości odżywcze, jednak ich spożywanie może wywołać zatrucia pokarmowe. Spożywanie owoców morza staje się w Polsce coraz popularniejsze, a więc i prawdopodobieństwo zatruć po ich spożyciu wzrasta. Większość zatruć wywołuje negatywne objawy neurologiczne lub ze strony układu pokarmowego. Niektóre mogą być śmiertelne dla człowieka — śmiertelność może sięgać 50 proc. przypadków. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, zatrucia są spowodowane zanieczyszczeniem środowiska życia tych stworzeń fekaliami ludzkimi, w których mogą być obecne bakterie z rodzaju Salmonella lub Clostridium. Po drugie, większość owoców morza to filtratory — działają jak bardzo wydajny filtr wody. Można to sprawdzić, wrzucając małża do akwarium, w którym dawno nie wymieniano wody ...

Z boreliozą można wygrać

Wywiad z Lilianną Frankowską, prezesem Stowarzyszenia Chorych na Boreliozę , którego misją jest pomagać wszystkim, którzy czują się zagubieni i samotni w swojej chorobie. Agata Radosh: Chciałam porozmawiać o boreliozie, nazywaną też chorobą z Lyme. Maleńki pajęczak zmienia plany tysiącom ludzi, aby nie powiedzieć – niszczy je… Ale zacznijmy od tego, w jaki sposób dochodzi do zakażenia? Lilianna Frankowska: Kleszcze z rodzaju Ixodens ricinus występujące w Polsce, możemy spotkać już nawet w piwnicach, a nie tylko lasach czy łąkach. Są nosicielami wielu patogenów (podobno 140). Jednym z nich są bakterie z rodzaju Borrelia burgdorferi , które bytują i namnażają się w jelitach tych kleszczy. Kiedy kleszcz żeruje na swoim żywicielu, krętki aktywują się i wraz ze śliną przenikają pod skórę człowieka. Przyjmuje się, że do zakażenia dochodzi od 24 do 48 godzin, ale z naszych doświadczeń wynika, że ten czas może być znacznie krótszy. Należy podkreślić, że kleszcze we wszystkich swoich sta...

Czy Jan Chrzciciel był wegetarianinem?

Zgodnie z twierdzeniem zawartym w Mt 3,4 oraz Mk 1,6 dieta Jana Chrzciciela składała się z „szarańczy i miodu leśnego” [gr. akrides , l.mn. słowa akris ]. Nie wiadomo, czy ewangeliści mieli na myśli, że Jan nie jadał niczego innego poza szarańczą i miodem leśnym, czy też, że stanowiły one główne składniki jego pożywienia. Możliwe jest również, że „szarańcza i miód leśny” uważane były za składniki wyróżniające dietę proroka, podobnie jak „odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany” sprawiały, że był uważany za następcę starożytnych proroków. Jan mógł też ograniczać się do spożywania „szarańczy i miodu leśnego” tylko wtedy, gdy inne produkty spożywcze nie były łatwo dostępne. „Szarańcza i miód leśny” mogły w końcu stanowić jedynie przykłady różnorodnych produktów spożywczych dostępnych w naturze, a nazwy te należy traktować jako stosowany w krajach Orientu obrazowy sposób na podkreślenie jego samotniczego, pełnego wstrzemięźliwości życia, które wiódł z dala od ludzi. Z uwagi na fak...

Charakter a osobowość — dwie strony człowieka

"Poznanie samego siebie jest największą umiejętnością" — napisała amerykańska pisarka Ellen White. Jest ono najlepszym przygotowaniem do radzenia sobie z problemami i zagrożeniami współczesności. Rozpoznawanie prawdy w tym, czego słuchamy i co mówimy samym sobie jest więc kluczową kompetencją. W relacjach międzyludzkich bardzo często próbujemy zrozumieć, dlaczego ludzie się zmieniają — albo dlaczego mimo upływu czasu pewne ich reakcje pozostają niezmienne. Zdarza się, że mylimy chwilową zmianę zachowania z głęboką przemianą człowieka, nie dostrzegając różnicy między charakterem a osobowością. A przecież właśnie od zrozumienia tych dwóch sfer zależy sposób, w jaki budujemy bliskość, oceniamy dojrzałość drugiego człowieka i tworzymy trwałe relacje oparte na zaufaniu oraz odpowiedzialności. Poznanie tej różnicy pozwala patrzeć na ludzi nie tylko przez pryzmat emocji i pierwszych wrażeń, ale znacznie głębiej — z większą świadomością, empatią i mądrością. W codziennym języku pojęc...

O przaśnych chlebach, czyli podpłomykach i macach

W dawnych czasach chlebem nazywano cienki placek - z roztartych kamieniami ziaren, wody i odrobiny soli, wypiekany na rozgrzanych kamieniach. Taki, nazwijmy go dalej chleb, był przaśny (nie podlegał fermentacji) i dlatego określano go słowem "przaśnik". Słowianie takie pieczywo nazywali podpłomykami. Hindusi mówią o nim czapatti, Żydzi maca, a Indianie tortilla. Więc bez cienia wątpliwości rzec można, że chleby przeszłości posiadały zdecydowanie inną recepturę niż dzisiejsze chleby. Nie było w nich przede wszystkich ani drożdży, ani zakwasu. Świeże, przaśne pieczywo jest zdrowe, w przeciwieństwie do świeżego pieczywa na drożdżach czy zakwasie. Przaśne podpłomyki nie obciążają żołądka kwasem i fermentacją. Dziś, wzorem naszych prapradziadów możemy także spożywać przaśny, niekwaszony chleb. Najprostszy przepis na podpłomyki to: wziąć mąkę, wodę i trochę soli. Z tych składników zagnieść ciasto, dodając mąkę w takiej ilości, aby ciasto nie kleiło się do palców. Z kolei r...