Przejdź do głównej zawartości

Mąki bezglutenowe

Dieta bezglutenowa jest dietą zdrowotną, przy stosowaniu której należy całkowicie wykluczyć ze spożywanej żywności pokarmy zawierające w sobie gluten (rodzaj białka roślinnego znajdującego się w pewnych zbożach). Poza najpopularniejszą pszenicą w diecie bezglutenowej należy zrezygnować również z żyta, jęczmienia, owsa oraz podgatunków pszenicy np. płaskurki, pszenżyta czy orkiszu. Owies teoretycznie nie zawiera glutenu, jednak w praktyce jest silnie zanieczyszczony innymi zbożami.

Produktami naturalnie bezglutenowymi są: kukurydza, ryż, ziemniaki, soja, proso, gryka, tapioka, amarantus, maniok, soczewica, fasola, sago, sorgo, orzechy, a także mięso, owoce i warzywa.

Dieta bezglutenowa stosowana jest w leczeniu i profilaktyce celiakii, a także w chorobach z autoagresji (autoimmunologicznych), do których zalicza się m.in. toczeń, reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, chorobę Leśniowskiego-Crohna, stwardnienie rozsiane, bielactwo, łuszczycę, sarkoidozę, a także chorobę Hashimoto i Gravesa-Basedowa.

Już 14 grudnia podczas Szkoły gotowania, którą organizujemy, przekażemy więcej informacji na ten temat. Dziś zamieszczamy przegląd mąk bezglutenowych. Polecamy zakup produktów z licencjonowanym znakiem przekreślonego kłosa lub wyłącznie u sprawdzonych sprzedawców.

Mąka z ciecierzycy (cieciorki)
Ma lekko orzechowy smak. Jest bogata w łatwo przyswajalne i wartościowe białko, fosfor, potas, żelazo, błonnik oraz witaminy z grupy B. Działa korzystanie na obniżenie poziomu cholesterolu we krwi. Posiada zdolność wiązania składników. Szeroko wykorzystywana w kuchni indyjskiej do przygotowywania przekąsek, zagęszczania zup i sosów oraz jako dodatek do chleba i makaronów.

Mąka z quinoa (komosa ryżowa)
Ma delikatny, lekko orzechowy smak. Posiada bardzo dużą zawartość białka. Jest bogata w nienasycone kwasy tłuszczowe, błonnik pokarmowy, żelazo, wapń, magnez, lizynę oraz witaminę A, E i witaminy z grupy B. Ma niski indeks glikemiczny. Stosowana m.in. do wypieku chleba i makaronów.

Mąka sojowa

Ma lekko orzechowy smak. To bogate źródło białka i błonnika. Zawiera dużo potasu, żelaza, magnezu, wapnia i cynku. Stanowi również źródło folianów. Jest puszysta i ma świetne właściwości wiążące. Po połączeniu z wodą, może być używana jako substytut jajek. Zagęszcza się nią również zupy i sosy. Poza tym służy do wypiekania pieczywa (przedłuża jego świeżość), ciast i wyrobu makaronów.

Mąka jaglana (z prosa)

Ma delikatny słodko-gorzki posmak o orzechowym aromacie. Jest bogata w białko, witaminy z grupy B, wapń, żelazo, potas, krzem i magnez. Jest lekkostrawna i odżywcza. Dobrze łączy się z innymi mąkami. Jest sucha, dlatego w wypiekach (np. chlebie) pochłania dużo wilgoci. Używana jako dodatek do naleśników, placków, pieczywa.

Mąka z amarantusa
Ma mocny i specyficzny smak, dlatego jako dodatek do wypieków, należy stosować ją z umiarem. Jest źródłem łatwo przyswajalnego białka, błonnika, wapnia, magnezu, fosforu, potasu, żelaza, antyoksydantów i witaminy A, E i witamin z grupy B. Ponadto zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe. Obniża poziom cholesterolu we krwi i jest lekkostrawna. Sprawdza się jako domieszka kilku łyżek do innych mąk przy wypieku pieczywa i ciast. Polepsza ich właściwości odżywcze i wpływa na smak. Najbezpieczniej kupować ją w małych ilościach w miarę potrzeb, bo szybko jełczeje.

Mąka ryżowa
Ma delikatny, lekko słodki smak. Jest lekkostrawna, bogata w skrobię, ziarnista i kleista. Służy jako zagęszczacz do sosów, a po wymieszaniu z innymi mąkami stanowi świetną bazę do wypieków. Wykorzystywana również do produkcji makaronów.

Mąka ziemniaczana

Ma postać zwięzłego, bezzapachowego proszku. Wykorzystywana głównie do zagęszczania zup, sosów, kisieli, do wypieku ciast i wyrobu pyz oraz klusek ziemniaczanych.

Mąka kukurydziana
Ma delikatny smak, charakterystyczny dla kukurydzy. Jest bogata w błonnik, potas, kobalt, selen, magnez, fosfor i witaminy z grupy B, E, A. Dobrze łączy się z innymi mąkami i wpływa na lekkość wypieków. Jest często wykorzystywana do wypieku ciast, babek czy np. tortilli. Doskonale sprawdza się jako panierka, dodatek do placków oraz zagęszczacz zup i sosów.

Mąka z tapioki (manioku)
Jest pozbawiona zapachu i smaku. Zawiera lekkostrawne węglowodany, nadaje się do potraw dietetycznych. W kuchni orientalnej używana głównie do zagęszczania zup, sosów, musów, lukrów. W strukturze podobna do mąki ziemniaczanej.

Mąka teff (z trawy abisyńskiej)
Ma ostry smak i aromat – im ciemniejszy kolor, tym mocniejszy. Bardzo zdrowa i bogata w wapń, żelazo, magnez, błonnik, kwas foliowy oraz antyoksydanty. Ma niski indeks glikemiczny więc nie powoduje gwałtownych skoków poziomu cukru we krwi. Sprawdza się jako dodatek wypieku chleba, placków i ciast.

Mąka gryczana
Ma charakterystyczny, intensywny smak, znany wszystkim amatorom gryki. Jest bogata w żelazo, wapń, potas, witaminy z grupy B oraz przeciwutleniacze. Dodana do wypieków nadaje im przyjemną, ciemną barwę. Używana jest jako dodatek do chleba, wypieków oraz do wyrobu makaronów i naleśników.

Mąka migdałowa

Ma słodki, migdałowy smak. Doskonałe źródło potasu, magnezu, cynku, witaminy E oraz wit. z grupy B. Wykorzystywana podobnie jak mąka z orzecha włoskiego: do ciast, ciasteczek, zagęszczania oraz jako posypka i panierka.

Mąka z orzecha włoskiego
Ma intensywnie orzechowy smak i aromat. Jest bogata w błonnik, magnez, żelazo, cynk, miedź, fosfor, kobalt i lecytynę. Zawiera witaminę A, E i witaminy z grupy B. Jest smakowym i wartościowym dodatkiem do wypieków ciast i ciasteczek oraz posypką do lodów, deserów i sałatek.

Mąka kasztanowa

Ma wyjątkowy, słodki smak i aromat. Jest lekkostrawna, bogata w błonnik i w wolno wchłaniające się cukry. Zawiera magnez, potas, fosfor, żelazo, wapń, witaminę E, K i wit. z grupy B. Polecana dla osób z problemami żołądkowymi i dolegliwościami wątroby. Wykorzystywana do naleśników, pieczenia chleba, ciast i ciasteczek. Wzbogaca aromat potraw i sosów. Mąka uzyskana z kasztanów poddanych obróbce cieplnej ma wyrazistszy smak i zapach.

Mąka kokosowa

Ma bajecznie kokosowy, słodki smak i aromat. Nie zawiera cholesterolu i ma mniej kalorii niż wiórki kokosowe. Jest źródłem błonnika i białka, wapnia, cynku, magnezu oraz antyoksydantów. Reguluje poziom cukru we krwi. Jest świetnym dodatkiem do słodkich wypieków i deserów.

Mąka sezamowa
Ma słodki smak i intensywny aromat. Zawiera duże ilości wapnia, białka, magnezu, fosforu, cynku, miedzi i żelaza. Wykorzystywana jako dodatek do ciast, ciasteczek, naleśników, do wyrobu chałwy oraz jako panierka.

Mąka arachidowa
Ma smak i aromat orzeszków arachidowych. Jest bardzo puszysta. Bogata w białko, błonnik, cynk, fosfor i witaminy z grupy B. Obniża poziom cholesterolu. Stosowana do zagęszczania zup i sosów, jako dodatek do słodkich wypieków oraz posypka do deserów.

Mąka słonecznikowa
Ma smak i aromat charakterystyczny dla pestek słonecznika. Jest bogata w błonnik, białko, cynk, nienasycone kwasy tłuszczowe i żelazo. Zawiera witaminę A, D i E oraz B6. Jest świetnym dodatkiem do słonych i słodkich wypieków oraz posypką do deserów, płatków i koktajli.

Mąka dyniowa (z pestek dyni)
Ma smak i intensywny aromat pestek z dyni. Zawiera duże ilości błonnika, fosforu, żelaza, magnezu, cynku i miedzi, a także witaminę A i wit. z grupy B. Może służyć jako posypka do pieczywa oraz dodatek do ciast i placków.

Wykorzystano informacje: http://bezokruszka.pl/naturalne-maki-bezglutenowe/

Komentarze

  1. Te bezglutenowe mąki są świetne, o wiele lepsze niż standardowe. Ja się musiałam na takie przerzucić, bo niestety gluten mi nie służy, a zdrowie najważniejsze.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Komentarze publikowane są po zatwierdzeniu. Jeżeli szukasz swojego komentarza lub odpowiedzi na niego, sprawdź czy wszystkie są wczytane - użyj polecenia "Wczytaj więcej".

Popularne posty

Niebezpieczne owoce morza

Coraz częściej na polskich stołach goszczą frutti di mare , czyli mięczaki (małże, omułki, ostrygi, ślimaki, ośmiornice, kalmary) i skorupiaki (krewetki, kraby, homary, langusty). Dietetycy chwalą owoce morza ze względu na cenne wartości odżywcze, jednak ich spożywanie może wywołać zatrucia pokarmowe. Spożywanie owoców morza staje się w Polsce coraz popularniejsze, a więc i prawdopodobieństwo zatruć po ich spożyciu wzrasta. Większość zatruć wywołuje negatywne objawy neurologiczne lub ze strony układu pokarmowego. Niektóre mogą być śmiertelne dla człowieka — śmiertelność może sięgać 50 proc. przypadków. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, zatrucia są spowodowane zanieczyszczeniem środowiska życia tych stworzeń fekaliami ludzkimi, w których mogą być obecne bakterie z rodzaju Salmonella lub Clostridium. Po drugie, większość owoców morza to filtratory — działają jak bardzo wydajny filtr wody. Można to sprawdzić, wrzucając małża do akwarium, w którym dawno nie wymieniano wody ...

Czy Jan Chrzciciel był wegetarianinem?

Zgodnie z twierdzeniem zawartym w Mt 3,4 oraz Mk 1,6 dieta Jana Chrzciciela składała się z „szarańczy i miodu leśnego” [gr. akrides , l.mn. słowa akris ]. Nie wiadomo, czy ewangeliści mieli na myśli, że Jan nie jadał niczego innego poza szarańczą i miodem leśnym, czy też, że stanowiły one główne składniki jego pożywienia. Możliwe jest również, że „szarańcza i miód leśny” uważane były za składniki wyróżniające dietę proroka, podobnie jak „odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany” sprawiały, że był uważany za następcę starożytnych proroków. Jan mógł też ograniczać się do spożywania „szarańczy i miodu leśnego” tylko wtedy, gdy inne produkty spożywcze nie były łatwo dostępne. „Szarańcza i miód leśny” mogły w końcu stanowić jedynie przykłady różnorodnych produktów spożywczych dostępnych w naturze, a nazwy te należy traktować jako stosowany w krajach Orientu obrazowy sposób na podkreślenie jego samotniczego, pełnego wstrzemięźliwości życia, które wiódł z dala od ludzi. Z uwagi na fak...

Z boreliozą można wygrać

Wywiad z Lilianną Frankowską, prezesem Stowarzyszenia Chorych na Boreliozę , którego misją jest pomagać wszystkim, którzy czują się zagubieni i samotni w swojej chorobie. Agata Radosh: Chciałam porozmawiać o boreliozie, nazywaną też chorobą z Lyme. Maleńki pajęczak zmienia plany tysiącom ludzi, aby nie powiedzieć – niszczy je… Ale zacznijmy od tego, w jaki sposób dochodzi do zakażenia? Lilianna Frankowska: Kleszcze z rodzaju Ixodens ricinus występujące w Polsce, możemy spotkać już nawet w piwnicach, a nie tylko lasach czy łąkach. Są nosicielami wielu patogenów (podobno 140). Jednym z nich są bakterie z rodzaju Borrelia burgdorferi , które bytują i namnażają się w jelitach tych kleszczy. Kiedy kleszcz żeruje na swoim żywicielu, krętki aktywują się i wraz ze śliną przenikają pod skórę człowieka. Przyjmuje się, że do zakażenia dochodzi od 24 do 48 godzin, ale z naszych doświadczeń wynika, że ten czas może być znacznie krótszy. Należy podkreślić, że kleszcze we wszystkich swoich sta...

Znaczenie witaminy B12

Najnowsze badania dotyczące witaminy B12 spowodowały konieczność nowego spojrzenia na wiele aspektów dotyczących tej witaminy. Chodzi przede wszystkim o zapotrzebowanie i zalecane dawki oraz kryteria, zapobieganie i leczenie niedoborów. Witamina B12 zwana kobalaminą jest unikatowa z kilku względów. Jej struktura chemiczna jest największą z wszystkich witamin. Jako jedyna z wszystkich witamin, zawiera ona minerał kobalt. Witamina ta jest produkowana tylko przez mikroorganizmy, takie jak bakterie. Witamina B12 potrzebna jest między innymi do wytwarzania kwasów nukleinowych (DNA), syntezy mieliny (osłonka włókien nerwowych), produkcji ciałek krwi, czy syntezy energii. Niedobór witaminy B12 jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych niedoborów związków odżywczych na świecie. Istnieją dwie główne przyczyny niedoboru: niedostateczne spożycie i niedostateczna absorpcja. Naturalnie witamina B12 znajduje się tylko w mięsie i innych produktach zwierzęcych. Natomiast produkty roślinne ...

Czy należy ograniczyć spożywanie cholesterolu w diecie? Część 1

W Stanach Zjednoczonych co pięć lat prawo amerykańskie nakazuje opublikowanie nowych zaleceń dietetycznych, które mają na celu obniżenie ryzyka chorób wśród Amerykanów. Zalecenia te publikuje się w dokumencie zwanym Dietary Guidelines for Americans. W zależności od edycji wydania dokument zawiera również rok, który wskazuje, na który okres czasu dane wydanie jest aktualne. Najnowsza edycja tego dokumentu nazywa się Dietary Guidelines for Americans 2015, co oznacza, że zawarte w tym dokumencie zalecenia są aktualne między rokiem 2015 a 2020.