Boże cuda w obliczu niebezpieczeństw

Boże cuda nie zawsze wyglądają na cuda, jakich oczekujemy. Często dokonywane są w sposób, który wygląda na naturalny bieg wydarzeń.

Gdy modlimy się za chorych, często także działamy dla ich dobra. Odpowiadamy na nasze własne modlitwy używając środków leczniczych, które są w naszym zasięgu.

Woda jest najpotężniejszym lekarstwem. Gdy jest ona mądrze używana, widoczne są korzystne rezultaty. Bóg dał nam inteligencję i pragnie, abyśmy maksymalnie wykorzystali jego dające zdrowie błogosławieństwa. Prosimy, aby Bóg dał chleb głodnym, ale potem działamy jako jego pomocna ręka w uśmierzaniu głodu. Mamy używać wszelkich błogosławieństw, jakie Bóg umieścił w naszym zasięgu, by pomóc tym, którzy są w niebezpieczeństwie.

Naturalne środki używane zgodnie z wolą Bożą wywołują nadprzyrodzone skutki. Prosimy o cud, a Pan kieruje umysł na jakiś prosty środek leczniczy. Prosimy, abyśmy zostali zachowani od zarazy grasującej w ciemności, która z taką mocą panuje na świecie, a potem mamy współpracować z Bogiem, zachowując prawa zdrowia i życia. Robiąc wszystko, co możemy, mamy nadal prosić w wierze o zdrowie i siłę. Mamy jeść taki pokarm, który zapewni ciału zdrowie. Bóg nie daje nam żadnej zachęty, że wykona za nas to, co możemy zrobić dla siebie samych. Naturalnym prawom należy okazywać posłuszeństwo. Nie możemy zawieść w wykonaniu naszej roli. Bóg mówi do nas: “Z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie”, Filipian 2,12 (BG).

Nie możemy lekceważyć praw natury nie lekceważąc praw Bożych. Nie możemy oczekiwać, że Pan dokona dla nas cudu, gdy lekceważymy proste zasady i środki lecznicze, jakie zapewnił dla naszego użytku, a które trafnie i właściwie zastosowane, wywołają cudowne rezultaty.

Dlatego módlcie się, wierzcie i działajcie.

Ellen White, Letter 66, 1901.