Przejdź do głównej zawartości

Książka o diecie, która leczy

W ostatnim czasie otrzymałam możliwość zapoznać się z książką George Malkmusa pt. "Dieta Alleluja leczy raka", którą wydało w Polsce wydawnictwo Vocatio. Książka w oryginale nosi tytuł „God’s Original Diet” i przyznam, że – według mnie – ten tytuł zdecydowanie bardziej odpowiada treści książki, która skupia się na tym, co Pismo Święte naucza o zdrowiu i żywieniu.

Autor książki przytacza wiele wersetów biblijnych – począwszy od stworzenia człowieka i dania mu najlepszej dla niego diety, które wskazują na prozdrowotny i terapeutyczny efekt właściwego stylu życia. Opisuje w jaki sposób człowiek, wykorzystując daną mu wolną wolę, odłączył się od Boga, co pociągnęło za sobą zmiany w pierwotnej diecie i liczne konsekwencje. Dzieli się osobistym doświadczeniem powrotu do zdrowia. Dużo uwagi poświęca odpowiedzi na pytania: dlaczego chrześcijanie, ludzie oddani i poświęceni Bogu chorują i umierają oraz gdzie jest Bóg, gdy cierpimy.

Malkmus przestrzega przed sposobem odżywiania promowanym przez branżę spożywczą, bo to właśnie ona – w jego przekonaniu – tworzy pacjentów dla branży medycznej. Przekazując swoje spostrzeżenia dotyczące powszechnych problemów zdrowotnych, takich jak rak, cukrzyca, osteoporoza, choroby układu krążenia, alergie, astma, itd., akcentuje, że w większości przypadków ich sprawcami jest zły styl życia, z tradycyjną dietą na czele. Jest przekonany, że szacunek do Bożych praw zdrowia (spożywanie właściwej żywności, uprawianie ćwiczeń fizycznych, dotlenianie organizmu, korzystanie ze słońca, kontrola stresu, odpoczynek, pielęgnowanie wiary i zaufania) może przynieść nieopisane korzyści dla ciała i ducha.

Omawiając kwestie dietetyczne charakteryzuje opracowaną przez siebie dietę podtrzymującą zdrowie i dietę przywracającą zdrowie. Komunikuje, że – w zależności od choroby i jej zaawansowania – niektórzy ludzie powinni jej przestrzegać bardziej rygorystycznie w celu osiągnięcia lepszych rezultatów; inni mogą stosować naturalną dietę spożywając produkty wspomagające ich układ odpornościowy. Gwarantuje, że istnieją tysiące ludzi, którzy propagowaną przez niego dietą roślinną pokonali poważne choroby, wobec których konwencjonalna medycyna często była bezsilna.

Osobiście znam przypadki osób, którzy uporali się z pewnymi kłopotami zdrowotnymi po zastosowaniu zaleceń George Malkmusa.

Niniejsza recenzja prezentuje treści zawarte w książce George Malkmusa. Nie ma na celu odprowadzenia kogokolwiek od wszelkich prób ratowania zdrowia metodami konwencjonalnymi. 

Ponieważ Dieta Alleluja według wielu specjalistów jest dietą kontrowersyjną, pragnę podkreślić, że wybór rodzaju diety jest osobistą sprawą każdego człowieka, który decydując się na określoną dietę, powinien kierować się rozsądkiem i poczuciem odpowiedzialności.

Zainteresowanych treścią zachęcam do nabycia książki u wydawcy.

Agata Radosh
siegnijpozdrowie.org

Komentarze

Popularne posty

Z boreliozą można wygrać

Wywiad z Lilianną Frankowską, prezesem Stowarzyszenia Chorych na Boreliozę , którego misją jest pomagać wszystkim, którzy czują się zagubieni i samotni w swojej chorobie. Agata Radosh: Chciałam porozmawiać o boreliozie, nazywaną też chorobą z Lyme. Maleńki pajęczak zmienia plany tysiącom ludzi, aby nie powiedzieć – niszczy je… Ale zacznijmy od tego, w jaki sposób dochodzi do zakażenia? Lilianna Frankowska: Kleszcze z rodzaju Ixodens ricinus występujące w Polsce, możemy spotkać już nawet w piwnicach, a nie tylko lasach czy łąkach. Są nosicielami wielu patogenów (podobno 140). Jednym z nich są bakterie z rodzaju Borrelia burgdorferi , które bytują i namnażają się w jelitach tych kleszczy. Kiedy kleszcz żeruje na swoim żywicielu, krętki aktywują się i wraz ze śliną przenikają pod skórę człowieka. Przyjmuje się, że do zakażenia dochodzi od 24 do 48 godzin, ale z naszych doświadczeń wynika, że ten czas może być znacznie krótszy. Należy podkreślić, że kleszcze we wszystkich swoich sta

Witamina B12 - fakty i mity

Nagranie wykładu dr. Romana Pawlaka z USA poświęconego kwestii zapobiegania niedoborom witaminy B12. Wykład odbył się dnia 20 lipca 2013 r. w Poznaniu, w ramach działalności Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia. W zdecydowanej większości przypadków okazuje się, że wiedza jaką posiadamy odnośnie witaminy B12 w świetle aktualnych doniesień naukowych jest nieprawdziwa. Niedobór witaminy B12 występuje dość powszechnie na całym świecie. W grupie osób narażonych na jej niedobór znajdują się miedzy innymi weganie (ludzie, którzy nie spożywają mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego), laktoowowegetarianie (osoby, które nie spożywają produktów mięsnych, ale włączają do diety produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak mleko, przetwory mleczne i jajka), osoby po 50 roku życia, niezależnie od ich diety, osoby, które poddały się operacji żołądka lub którym wycięto dolną część jelita cienkiego, a także osoby chorujące na AIDS. Inni, w tym np. osoby chorujące na cukrzycę, a także każ

Niebezpieczne owoce morza

Coraz częściej na polskich stołach goszczą frutti di mare , czyli mięczaki (małże, omułki, ostrygi, ślimaki, ośmiornice, kalmary) i skorupiaki (krewetki, kraby, homary, langusty). Dietetycy chwalą owoce morza ze względu na cenne wartości odżywcze, jednak ich spożywanie może wywołać zatrucia pokarmowe. Spożywanie owoców morza staje się w Polsce coraz popularniejsze, a więc i prawdopodobieństwo zatruć po ich spożyciu wzrasta. Większość zatruć wywołuje negatywne objawy neurologiczne lub ze strony układu pokarmowego. Niektóre mogą być śmiertelne dla człowieka — śmiertelność może sięgać 50 proc. przypadków. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, zatrucia są spowodowane zanieczyszczeniem środowiska życia tych stworzeń fekaliami ludzkimi, w których mogą być obecne bakterie z rodzaju Salmonella lub Clostridium. Po drugie, większość owoców morza to filtratory — działają jak bardzo wydajny filtr wody. Można to sprawdzić, wrzucając małża do akwarium, w którym dawno nie wymieniano wody

O przaśnych chlebach, czyli podpłomykach i macach

W dawnych czasach chlebem nazywano cienki placek - z roztartych kamieniami ziaren, wody i odrobiny soli, wypiekany na rozgrzanych kamieniach. Taki, nazwijmy go dalej chleb, był przaśny (nie podlegał fermentacji) i dlatego określano go słowem "przaśnik". Słowianie takie pieczywo nazywali podpłomykami. Hindusi mówią o nim czapatti, Żydzi maca, a Indianie tortilla. Więc bez cienia wątpliwości rzec można, że chleby przeszłości posiadały zdecydowanie inną recepturę niż dzisiejsze chleby. Nie było w nich przede wszystkich ani drożdży, ani zakwasu. Świeże, przaśne pieczywo jest zdrowe, w przeciwieństwie do świeżego pieczywa na drożdżach czy zakwasie. Przaśne podpłomyki nie obciążają żołądka kwasem i fermentacją. Dziś, wzorem naszych prapradziadów możemy także spożywać przaśny, niekwaszony chleb. Najprostszy przepis na podpłomyki to: wziąć mąkę, wodę i trochę soli. Z tych składników zagnieść ciasto, dodając mąkę w takiej ilości, aby ciasto nie kleiło się do palców. Z kolei r

Czy cholesterol z jajek, mięsa, masła, mleka i smalcu faktycznie nie szkodzi?

Na antenie Polskiego Radia jakiś czas temu ukazała się  rozmowa z gośćmi redaktora Romana Czejarka o "największych mitach żywieniowych", w której dziennikarka Krystyna Naszkowska, autorka książki "Jedz co chcesz. Sąd nad polskim stołem" twierdzi, że wiedza specjalistów, osób mających ogromną wiedzę na temat żywności, często nie przedostaje się do opinii publicznej i dlatego społeczeństwo tkwi w stereotypach. Uważa, że pogląd głoszący, iż cholesterol jest naszym potwornym wrogiem jest największym oszustwem, a jaja możemy jeść w dowolnej ilości, bo są zupełnie nieszkodliwe. Wiele podobnych w treści informacji znajduje się także w Internecie. Można spotkać nawet specjalistów, którzy mają kompletnie odmienne spojrzenie na ten sam problem. To budzi niepewność i brak zaufania do instytucji służby zdrowia, bowiem społeczeństwo oczekuje konkretnych, jednolitych zaleceń. Trzeba pamiętać, że każdego roku towarzystwa naukowe czy grupy robocze z różnych dziedzin publikują