Przejdź do głównej zawartości

Relacja ze spotkania na temat: Candida albicans

We wtorek 20 września 2016 roku odbyło się kolejne spotkanie dyskusyjnego Klubu Zdrowia, który działa przy Stowarzyszeniu Promocji Zdrowego Stylu Życia - Sięgnij Po Zdrowie w Poznaniu. Temat spotkania dotyczył Candidy albicans, a prowadziła je dietetyk Paula Majewska.

Przerost grzybów Candida albicans nazywamy jest kandydozą, inaczej drożdżycą czy grzybicą. Szacuje się, że aż 80% społeczeństwa może być nią dotkniętych.

Kandydoza powstaje z naturalnie występujących w ludzkim jelicie drożdżaków, które razem z innymi bakteriami jelitowymi konkurują między sobą o środowisko do życia. W ten sposób utrzymywana jest homeostaza, czyli równowaga mikroflory. Jednak nie rzadko dzieje się tak, że drożdżaki wygrywają tę „walkę”, w wyniku czego zaczynają się rozmnażać i rozrastać, przeistaczając się w grzyby Candida. Drożdżaki same w sobie nie są szkodliwe, natomiast grzyby już tak.

Dwa główne czynniki sprzyjające rozrostowi drożdżaków:
  1. Obniżona odporność organizmu, związana głównie z antybiotykoterapią. Antybiotyki niszczą florę bakteryjną jelit, która potrzebuje około 6 miesięcy po zakończeniu terapii, by wrócić do równowagi. Drożdżaki są bardziej odporne niż inne bakterie, więc szybciej się odbudowują, przez co bardziej zasiedlają jelita.
  2. Zbyt duża ilość cukrów w diecie. Drożdżaki żywią się cukrem. Przy zdrowej diecie i prawidłowo funkcjonującym organizmie do jelita grubego trafiają śladowe ilości cukrów prostych. Jednak kiedy spożywa się zbyt duże ilości cukrów, organizm nie jest w stanie prawidłowo ich wchłonąć, tworzy się wówczas środowisko bardziej sprzyjające rozrostowi grzybów Candida.
Zakres objawów kandydozy jest bardzo szeroki, a prawidłowe rozpoznanie problemu trudne. Kandydozę często mylnie traktuje się jako alergię, syndrom jelita drażliwego lub nawet zaburzenia psychoaktywne. Nierozpoznana i nieleczona może atakować cały organizm i upośledzać funkcje poszczególnych układów. Objawy, które mogą wskazywać na występowanie kandydozy to: bóle brzucha, zaparcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia pamięci, zespół przewlekłego trawienia, depresje, problemy z koncentracją, stany lękowe, zgaga, astma oskrzelowa, przewlekły kaszel, choroby zatok czy trądzik.

Kandydozę można rozpoznać wykonując badania pod kątem grzybów Candida – bada się wówczas kał na obecność grzybów Candida. Należy pamiętać, że obecność w kale drożdżaków nie świadczy jeszcze o grzybicy, natomiast obecność grzybów Candida – tak.

Najlepszą metodą na profilaktykę i walkę z Candidą jest zmiana stylu życia. Niestety antybiotykoterapia skierowana bezpośrednio na grzyby Candida nie jest skuteczna. Walcząc z Candidą, należy usunąć przyczynę, a nie objawy.

Poniżej kilka wskazówek, do których należy się zastosować przy walce z Candidą:
  • Eliminacja cukrów przetworzonych i ograniczenie cukrów naturalnie występujących. Spożywanie produktów o niskim IG.
  • Przywrócenie odpowiedniej flory bakteryjnej poprzez stosowanie preparatów ze szczepami bakterii Lactobacillus helveticus, bezpośrednio oddziaływującymi na grzyby Candida.
  • Regulacja i uszczelnienie bariery jelitowej (grzyb niszczy błonę komórkową jelit, doprowadzając do ich przeciekania).
  • Stosowanie w diecie roślin grzybobójczych.
  • Usprawnienie pracy układu immunologicznego.
  • Unikanie stosowania antybiotyków.
Na spotkaniu przedstawiono kilka produktów powszechnie dostępnych, które pomogą osiągnąć wyżej wymienione cele. Polecana była m.in.: komosa ryżowa (odkwasza organizm i działa antyoksydacyjnie), kasza jaglana oraz młody jęczmień (wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego oraz oczyszcza organizm).

Warto zwrócić uwagę na warzywa, które mają w swoim składzie wiele minerałów i witamin, a do tego działają silnie oksydacyjnie i grzybobójczo. Do takich warzyw zaliczamy: jarmuż, brokuł, pietruszkę, cykorię, rukolę, czosnek i cebulę. Jednym z lepszych środków do walki z Candidą jest oregano i olejek z niego uzyskany. Ta niepozorna przyprawa zabija patogeny Candida, nie niszcząc przy tym dobrych bakterii. Działa także na Salmonelleę i Helicobacter Pylori.

Czarnuszka, kurkuma, koper włoski i bertram lekarski wykazują silne działanie oczyszczające, bakterio i grzybobójcze. Zaleca się używać w rozsądnych ilościach kardamon, tymianek, anyż, goździki, cynamon, kumin, imbir, kminek i pieprz cayenne.

Na koniec warto jeszcze wspomnieć o oleju kokosowym, który i w tym przypadku okazuje się pomocny. Zawiera w swoim składzie kwas kaprylowy, który uszczelnia barierę jelit i – co zaskakujące – zmniejsza łaknienie na cukier, a to przecież w leczeniu kandydozy jest bardzo istotne. Dietoterapia w kandydozie powinna trwać od kilku do kilkunastu miesięcy. Wytrwałość przynosi oczekiwane efekty.

Spotkanie zakończył poczęstunek przygotowany przez członków Stowarzyszenia i bar wegetariański Green Way.

Komentarze

  1. Super podsumowanie, szkoda że nie udało się nam tym razem wysłuchać osobiście. Ograniczenie cukru i ta wytrwałość - to najważniejsze.

    OdpowiedzUsuń
  2. Witam,

    Z roku na rok coraz więcej pojawią się informacji o nowych schorzeniach czy dolegliwościach ludzi. Praktycznie zawsze kończy się na złej diecie i przyzwyczajeniach. Dbajmy o siebie, oczyszczajmy organizm a na pewno dolegliwości będzie mniej.
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Komentarze publikowane są po zatwierdzeniu. Jeżeli szukasz swojego komentarza lub odpowiedzi na niego, sprawdź czy wszystkie są wczytane - użyj polecenia "Wczytaj więcej".

Popularne posty

Z boreliozą można wygrać

Wywiad z Lilianną Frankowską, prezesem Stowarzyszenia Chorych na Boreliozę , którego misją jest pomagać wszystkim, którzy czują się zagubieni i samotni w swojej chorobie. Agata Radosh: Chciałam porozmawiać o boreliozie, nazywaną też chorobą z Lyme. Maleńki pajęczak zmienia plany tysiącom ludzi, aby nie powiedzieć – niszczy je… Ale zacznijmy od tego, w jaki sposób dochodzi do zakażenia? Lilianna Frankowska: Kleszcze z rodzaju Ixodens ricinus występujące w Polsce, możemy spotkać już nawet w piwnicach, a nie tylko lasach czy łąkach. Są nosicielami wielu patogenów (podobno 140). Jednym z nich są bakterie z rodzaju Borrelia burgdorferi , które bytują i namnażają się w jelitach tych kleszczy. Kiedy kleszcz żeruje na swoim żywicielu, krętki aktywują się i wraz ze śliną przenikają pod skórę człowieka. Przyjmuje się, że do zakażenia dochodzi od 24 do 48 godzin, ale z naszych doświadczeń wynika, że ten czas może być znacznie krótszy. Należy podkreślić, że kleszcze we wszystkich swoich sta

Witamina B12 - fakty i mity

Nagranie wykładu dr. Romana Pawlaka z USA poświęconego kwestii zapobiegania niedoborom witaminy B12. Wykład odbył się dnia 20 lipca 2013 r. w Poznaniu, w ramach działalności Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia. W zdecydowanej większości przypadków okazuje się, że wiedza jaką posiadamy odnośnie witaminy B12 w świetle aktualnych doniesień naukowych jest nieprawdziwa. Niedobór witaminy B12 występuje dość powszechnie na całym świecie. W grupie osób narażonych na jej niedobór znajdują się miedzy innymi weganie (ludzie, którzy nie spożywają mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego), laktoowowegetarianie (osoby, które nie spożywają produktów mięsnych, ale włączają do diety produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak mleko, przetwory mleczne i jajka), osoby po 50 roku życia, niezależnie od ich diety, osoby, które poddały się operacji żołądka lub którym wycięto dolną część jelita cienkiego, a także osoby chorujące na AIDS. Inni, w tym np. osoby chorujące na cukrzycę, a także każ

Niebezpieczne owoce morza

Coraz częściej na polskich stołach goszczą frutti di mare , czyli mięczaki (małże, omułki, ostrygi, ślimaki, ośmiornice, kalmary) i skorupiaki (krewetki, kraby, homary, langusty). Dietetycy chwalą owoce morza ze względu na cenne wartości odżywcze, jednak ich spożywanie może wywołać zatrucia pokarmowe. Spożywanie owoców morza staje się w Polsce coraz popularniejsze, a więc i prawdopodobieństwo zatruć po ich spożyciu wzrasta. Większość zatruć wywołuje negatywne objawy neurologiczne lub ze strony układu pokarmowego. Niektóre mogą być śmiertelne dla człowieka — śmiertelność może sięgać 50 proc. przypadków. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, zatrucia są spowodowane zanieczyszczeniem środowiska życia tych stworzeń fekaliami ludzkimi, w których mogą być obecne bakterie z rodzaju Salmonella lub Clostridium. Po drugie, większość owoców morza to filtratory — działają jak bardzo wydajny filtr wody. Można to sprawdzić, wrzucając małża do akwarium, w którym dawno nie wymieniano wody

Depresja – jak ją wykryć i pokonać?

Depresja dotyka 14 proc. światowej populacji. Oto dziesięć kroków wspomagających walkę z tą chorobą. Anna ma 36 lat. Żyje z mężem i dwójką dzieci. Jednak to, czego doświadcza każdego dnia, trudno nazwać życiem. Przez większość czasu jej myśli przepełniają strach i obawy. Nie ma ku temu wyraźnego powodu, mimo to strach jest stale obecny w jej życiu. Często jest spięta, wygląda mizernie, na ciągle przemęczoną. Czasami płacze bez powodu. Uśmiech i radość jej dzieci nie robią na niej wrażenia. Nocami nie może spać. „To straszne. Przerażające. Jestem zrozpaczona. Dłużej już tego nie zniosę — wyznała mi. — Nie mam ochoty nic robić. Nie mogę się do niczego zmobilizować. Nigdzie nie wychodzę. Nie chcę się z nikim spotykać. Ciągle tylko leżę, mimo że nie mogę spać. Nieustannie myślę tylko o swoich problemach. Zbrzydło mi jedzenie. Przez ostatnie tygodnie straciłam pięć kilo. Czasami myślę sobie, że najlepiej byłoby po prostu skończyć z tym koszmarem”. Anna jest ofiarą depresji — najpowsze

O przaśnych chlebach, czyli podpłomykach i macach

W dawnych czasach chlebem nazywano cienki placek - z roztartych kamieniami ziaren, wody i odrobiny soli, wypiekany na rozgrzanych kamieniach. Taki, nazwijmy go dalej chleb, był przaśny (nie podlegał fermentacji) i dlatego określano go słowem "przaśnik". Słowianie takie pieczywo nazywali podpłomykami. Hindusi mówią o nim czapatti, Żydzi maca, a Indianie tortilla. Więc bez cienia wątpliwości rzec można, że chleby przeszłości posiadały zdecydowanie inną recepturę niż dzisiejsze chleby. Nie było w nich przede wszystkich ani drożdży, ani zakwasu. Świeże, przaśne pieczywo jest zdrowe, w przeciwieństwie do świeżego pieczywa na drożdżach czy zakwasie. Przaśne podpłomyki nie obciążają żołądka kwasem i fermentacją. Dziś, wzorem naszych prapradziadów możemy także spożywać przaśny, niekwaszony chleb. Najprostszy przepis na podpłomyki to: wziąć mąkę, wodę i trochę soli. Z tych składników zagnieść ciasto, dodając mąkę w takiej ilości, aby ciasto nie kleiło się do palców. Z kolei r