Przejdź do głównej zawartości

Jak sobie radzić z zaparciami?

Zaparcia to problem, który uprzykrza codzienność. Obecnie na zaparcia cierpi już co druga kobieta i co czwarty mężczyzna. Najczęściej ich przyczyną jest zbyt mała ilość ruchu oraz źle zbilansowana dieta – uboga w błonnik i wodę. Problem może się nasilać i prowadzić do poważnych schorzeń. Nie należy go więc lekceważyć.

Dorosła, zdrowa osoba powinna wypróżniać się od 2 razy dziennie do 5-7 razy w tygodniu. Zdarzające się kilkudniowe odstępstwa od podanej powyższej normy nie są jeszcze powodem do niepokoju. Dopiero gdy wypróżnienie następuje rzadziej niż 3 razy w tygodniu, można mówić o zaparciach.

Zwykle potrzeba około 24 godzin, aby jedzenie przeszło przez cały układ trawienny; idealnie powinno to zajmować 12-18 godzin. Ponadto, jeśli się wysilasz lub jeśli odczuwasz jakikolwiek dyskomfort podczas wypróżniania, prawdopodobnie masz zatwardzenie.

W przypadku większości osób zwiększenie ilości spożywanego błonnika oraz płynów rozwiązuje problem. Równie pomocne są regularne ćwiczenia fizyczne. Witamina C oraz magnez to dwa składniki odżywcze o naturalnym działaniu przeczyszczającym.

Gdzie szukać przyczyn zaparcia?

Najczęściej źródłem kłopotów jest nieregularne i nieprawidłowe odżywianie, zbyt mała ilość wody w pożywieniu, brak ruchu, powstrzymywanie się od wypróżnienia oraz zbyt częste stosowanie leków rozluźniających. W zależności od przyczyny problemy z wypróżnieniem dzielimy na:
  • zaparcia nawykowe – ich przyczyna tkwi w naszej psychice, nieregularnym trybie życia, codziennym porannym pośpiechu lub niechęci do korzystania z publicznych toalet;
  • zaparcia czynnościowe – są spowodowane zaburzeniami funkcji jelit; nie jest to niebezpieczne schorzenie, ale istotnie utrudnia życie. Przyczyną jest zła dieta lub regularne przyjmowanie leków, np. silnych środków przeciwbólowych, nasercowych i stosowanych w chorobach nerek;
  • zaparcia spowodowane chorobami przewodu pokarmowego lub anomaliami w jego budowie – często towarzyszą schorzeniom neurologicznym, niedoczynności tarczycy, chorobom przemiany materii oraz mięśni.

Środki przeczyszczające – brać czy nie brać?

Lekarze twierdzą, że wojnę z zaparciami najlepiej zacząć od najprostszych, naturalnych środków pobudzających do intensywniejszej pracy jelita, takich jak:

  • suszone śliwki,
  • rodzynki,
  • daktyle,
  • figi,
  • nasiona lnu,
  • nasiona słonecznika.
Niecierpliwi sięgają po gotowe preparaty przeczyszczające. Na początku są one bardzo skuteczne, ale ich długie stosowanie przyzwyczaja organizm do takiego wspomagania. Gdy stale się ich używa, organizm traci zdolność samodzielnego wypróżniania się. Jednak to nie koniec problemów. Większość środków przeczyszczających zawiera substancje syntetyczne, które mogą niekorzystnie działać na przewód pokarmowy. Kilka tabletek nie uczyni nam nic złego, ale nadużywanie takich środków może być przyczyną biegunki z przedawkowania, reakcji alergicznej, zaburzeń wchłaniania, a nawet zapalenia jelita grubego.

Zaparcia i choroby

Nagła zmiana rytmu wypróżnień może być objawem niektórych chorób, również takich, których opóźnione rozpoznanie jest groźne. Zaparcia mogą występować podczas niedokrwienia jelit, niedrożności przewodu pokarmowego, raka jelita grubego lub zwężenia powstałego w przebiegu zapalenia chorób jelit. Uchyłki jelita grubego oraz żylaki odbytu (hemoroidy) także sprzyjają powstawaniu zaparć. Trudności z wypróżnianiem mogą występować w chorobach neurologicznych, m.in. obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego (np. neuropatia cukrzycowa, choroby naczyniowe mózgu, choroba Parkinsona), endokrynologicznych (np. niedoczynności czy nadczynności tarczycy), metabolicznych (mocznica), tkanki łącznej (np. twardzina układowa), a także depresji. Powodem zaparć mogą być także przyjmowane leki, m.in. preparaty żelaza, wapnia, glinu, środki znieczulające, przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, stosowane w chorobie Parkinsona, opioidy (należące do silnych leków przeciwbólowych), doustne środki antykoncepcyjne, a także środki stosowane przy nadciśnieniu.

Domowe sposoby na zaparcia nawykowe u dzieci i dorosłych
1. Szklanka przegotowanej wody
Warto sprowokować wypróżnienie poprzez wypicie szklanki przegotowanej wody rano, na czczo.

2. Kompot z suszonych śliwek
W tradycyjnej medycynie ludowej na zaparcia nawykowe stosuje się kompot z rozgotowanych lub rozmoczonych śliwek suszonych. Suszone śliwki zawierają 7 razy więcej błonnika niż śliwki surowe (aż 10 g w 100 g), dzięki czemu skuteczniej regulują perystaltykę jelit. Błonnik zawarty w śliwkach (pektyny) wędruje przez cały przewód pokarmowy w stanie praktycznie niezmienionym i wchłania wodę, przez co zwiększa objętość masy kałowej i przyspiesza jego wypróżnianie.

3. Siemię lniane
Lecytyna znajdująca się w nasionach siemienia lnianego nie tylko wzmaga perystaltykę jelit, lecz także np. zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi. Wystarczy wsypać 2-3 łyżki zmielonego siemienia lnianego do szklanki z ciepłą wodą i pozostawić na 2-3 godziny. Wypicie tak przygotowanego napoju przed snem gwarantuje wypróżnienie następnego ranka.

4. Buraki
Buraki warto jeść nie tylko w przypadku przewlekłych zaparć, lecz także wzdęć, uczucia pełności lub kiedy dokuczają nam skurcze jelit. Aby skutecznie pozbyć się nawyku wstrzymywania, warto regularnie spożywać na czczo sałatkę ze startego buraka połączonego z łyżeczką mielonego kminku, łyżeczką oleju oraz szczyptą soli. Tak przygotowaną sałatkę należy jeść na czczo. Po kilku dniach częstotliwość wypróżnień powinna się zwiększyć.

5. Zioła
Rumianek, kminek, arcydzięgiel, ostropest plamisty, melisa, mięta, glistnik, lukrecja i ubiorek gorzki to zioła, które m.in. regulują napięcie mięśni przewodu pokarmowego. Napary z ziół należy pić co 2-3 dni na czczo. WAŻNE! Naparów nie można przyjmować zbyt długo, ponieważ organizm może się szybko przyzwyczaić do ziół, a przez to rozleniwić i rozregulować układ pokarmowy.

6. Dieta bogatoresztkowa
Najlepszym sposobem na przewlekłe zaparcia jest dieta zawierająca zwiększoną ilość nie trawionego w przewodzie pokarmowym błonnika (np. pektyn). Przyjmuje się, że zdrowy człowiek powinien przyjmować ok. 30-40 gramów błonnika dziennie. Dieta bogatoresztkowa charakteryzuje się zwiększoną ilością błonnika (50-70 gramów dziennie).

opr. Beata Śleszyńska

źródło: http://www.zdrowiezwyboru.pl/zdrowie-c/leczenie-naturalne/553-jak-soie-radzic-z-zaparciami

Komentarze

  1. Świetne porady, w moim odczuciu zwłaszcza siemię lniane pomaga - suszone śliwki niestety nie odniosły żadnego efektu. Każdy musi sam sprawdzić na sobie, co na niego działa.

    OdpowiedzUsuń
  2. nie stosuję nic innego oprócz eva/qu. Działa maksymalnie do 15 minut i mam spokój.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Komentarze publikowane są po zatwierdzeniu. Jeżeli szukasz swojego komentarza lub odpowiedzi na niego, sprawdź czy wszystkie są wczytane - użyj polecenia "Wczytaj więcej".

Popularne posty

Witamina B12 - fakty i mity

Nagranie wykładu dr. Romana Pawlaka z USA poświęconego kwestii zapobiegania niedoborom witaminy B12. Wykład odbył się dnia 20 lipca 2013 r. w Poznaniu, w ramach działalności Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia. W zdecydowanej większości przypadków okazuje się, że wiedza jaką posiadamy odnośnie witaminy B12 w świetle aktualnych doniesień naukowych jest nieprawdziwa. Niedobór witaminy B12 występuje dość powszechnie na całym świecie. W grupie osób narażonych na jej niedobór znajdują się miedzy innymi weganie (ludzie, którzy nie spożywają mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego), laktoowowegetarianie (osoby, które nie spożywają produktów mięsnych, ale włączają do diety produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak mleko, przetwory mleczne i jajka), osoby po 50 roku życia, niezależnie od ich diety, osoby, które poddały się operacji żołądka lub którym wycięto dolną część jelita cienkiego, a także osoby chorujące na AIDS. Inni, w tym np. osoby chorujące na cukrzycę, a także każ...

Zasady zdrowia prosto z 1863 roku

Każdy kto zyskał trochę wiedzy wie, że dieta cud nie istnieje. Produkty eko i wege zdrowia nie zapewnią. Zatem co robić , by żyć zdrowo? Na październikowym spotkaniu Klubu Zdrowia przedstawione zostaną zadziwiająco przejrzyste rady pochodzące z 1863 roku, których skuteczność jest potwierdzona współczesnymi badaniami naukowymi. Zastosowanie ich znacząco poprawia jakość życia tu i teraz. Prowadzenie: Joanna Pieszka Kiedy: 17 października 2017 Godzina: 18.30 Miejsce: ul. Zeylanda 11, Poznań, poziom +1 Organizator: Stowarzyszenie Promocji Zdrowego Stylu Życia - Sięgnij Po Zdrowie Współfinansowanie: ASI Polska Wstęp bezpłatny W programie także poczęstunek. Joanna Pieszka  – socjoterapeuta i doradca żywieniowy, prezes Fundacji Krzepki Maluch (www.krzepkimaluch.pl), twórca programu edukacji zdrowotnej dla dzieci Ciuchcia Zdrowia (www.ciuchciazdrowia.pl).

Tłuszcz – przyjaciel czy wróg?

Nagranie wykładu z serii Biblia a zdrowie pt: "Tłuszcz – przyjaciel czy wróg", który został przedstawiony w styczniu 2014 roku przez Agatę Radosh podczas spotkania Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia w Poznaniu.

Metody utrwalania żywności i promieniowanie jonizujące

Symbol Radura stosowany do oznaczania  żywności napromieniowanej Żywność utrwala się współcześnie za pomocą: chłodzenia, w którym stosuje się temperatury w granicach od 10°C do 0°C, zamrażania, w którym żywność jest oziębiona do temperatury -18°C i poniżej (ale zwykle nie poniżej -30°C) i w tej temperaturze jest przechowywana, ogrzewania, tj.: pasteryzacji i sterylizacji, odwadniania, dodawania substancji osmoaktywnych, zakwaszania (naturalnego i metodą chemiczną), nietypowych i skojarzonych metod utrwalania żywności. 

Sztuka mówienia „nie” – asertywność na co dzień

Nagranie wykładu Anastazji Merkis pt.: „Sztuka mówienia 'nie' – asertywność na co dzień”, który został zarejestrowany w maju 2026 r. w Poznaniu podczas spotkania Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia – Sięgnij Po Zdrowie. Anastazja Merkis – studentka psychologii o profilu klinicznym. Wiceprzewodnicząca Koła Naukowego Sensitive Minds. Kierowała zespołem badawczym i sama brała udział w przeprowadzanym eksperymencie, w którym przebadano prawie 300 osób, zastanawiając się nad wpływem koloru na subiektywne uczucie upływu czasu. Praca naukowa jako rozdział w monografii w tym temacie ukazała się w 2025 roku. Obecnie Anastazja pisze piątą pracę; w projekcie tym jest głównym autorem. Od 2024 roku prowadzi wraz z mężem Klub Psychorozwoju w Chrzanowie.