Przejdź do głównej zawartości

Jak sobie radzić z zaparciami?

Zaparcia to problem, który uprzykrza codzienność. Obecnie na zaparcia cierpi już co druga kobieta i co czwarty mężczyzna. Najczęściej ich przyczyną jest zbyt mała ilość ruchu oraz źle zbilansowana dieta – uboga w błonnik i wodę. Problem może się nasilać i prowadzić do poważnych schorzeń. Nie należy go więc lekceważyć.

Dorosła, zdrowa osoba powinna wypróżniać się od 2 razy dziennie do 5-7 razy w tygodniu. Zdarzające się kilkudniowe odstępstwa od podanej powyższej normy nie są jeszcze powodem do niepokoju. Dopiero gdy wypróżnienie następuje rzadziej niż 3 razy w tygodniu, można mówić o zaparciach.

Zwykle potrzeba około 24 godzin, aby jedzenie przeszło przez cały układ trawienny; idealnie powinno to zajmować 12-18 godzin. Ponadto, jeśli się wysilasz lub jeśli odczuwasz jakikolwiek dyskomfort podczas wypróżniania, prawdopodobnie masz zatwardzenie.

W przypadku większości osób zwiększenie ilości spożywanego błonnika oraz płynów rozwiązuje problem. Równie pomocne są regularne ćwiczenia fizyczne. Witamina C oraz magnez to dwa składniki odżywcze o naturalnym działaniu przeczyszczającym.

Gdzie szukać przyczyn zaparcia?

Najczęściej źródłem kłopotów jest nieregularne i nieprawidłowe odżywianie, zbyt mała ilość wody w pożywieniu, brak ruchu, powstrzymywanie się od wypróżnienia oraz zbyt częste stosowanie leków rozluźniających. W zależności od przyczyny problemy z wypróżnieniem dzielimy na:
  • zaparcia nawykowe – ich przyczyna tkwi w naszej psychice, nieregularnym trybie życia, codziennym porannym pośpiechu lub niechęci do korzystania z publicznych toalet;
  • zaparcia czynnościowe – są spowodowane zaburzeniami funkcji jelit; nie jest to niebezpieczne schorzenie, ale istotnie utrudnia życie. Przyczyną jest zła dieta lub regularne przyjmowanie leków, np. silnych środków przeciwbólowych, nasercowych i stosowanych w chorobach nerek;
  • zaparcia spowodowane chorobami przewodu pokarmowego lub anomaliami w jego budowie – często towarzyszą schorzeniom neurologicznym, niedoczynności tarczycy, chorobom przemiany materii oraz mięśni.

Środki przeczyszczające – brać czy nie brać?

Lekarze twierdzą, że wojnę z zaparciami najlepiej zacząć od najprostszych, naturalnych środków pobudzających do intensywniejszej pracy jelita, takich jak:

  • suszone śliwki,
  • rodzynki,
  • daktyle,
  • figi,
  • nasiona lnu,
  • nasiona słonecznika.
Niecierpliwi sięgają po gotowe preparaty przeczyszczające. Na początku są one bardzo skuteczne, ale ich długie stosowanie przyzwyczaja organizm do takiego wspomagania. Gdy stale się ich używa, organizm traci zdolność samodzielnego wypróżniania się. Jednak to nie koniec problemów. Większość środków przeczyszczających zawiera substancje syntetyczne, które mogą niekorzystnie działać na przewód pokarmowy. Kilka tabletek nie uczyni nam nic złego, ale nadużywanie takich środków może być przyczyną biegunki z przedawkowania, reakcji alergicznej, zaburzeń wchłaniania, a nawet zapalenia jelita grubego.

Zaparcia i choroby

Nagła zmiana rytmu wypróżnień może być objawem niektórych chorób, również takich, których opóźnione rozpoznanie jest groźne. Zaparcia mogą występować podczas niedokrwienia jelit, niedrożności przewodu pokarmowego, raka jelita grubego lub zwężenia powstałego w przebiegu zapalenia chorób jelit. Uchyłki jelita grubego oraz żylaki odbytu (hemoroidy) także sprzyjają powstawaniu zaparć. Trudności z wypróżnianiem mogą występować w chorobach neurologicznych, m.in. obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego (np. neuropatia cukrzycowa, choroby naczyniowe mózgu, choroba Parkinsona), endokrynologicznych (np. niedoczynności czy nadczynności tarczycy), metabolicznych (mocznica), tkanki łącznej (np. twardzina układowa), a także depresji. Powodem zaparć mogą być także przyjmowane leki, m.in. preparaty żelaza, wapnia, glinu, środki znieczulające, przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, stosowane w chorobie Parkinsona, opioidy (należące do silnych leków przeciwbólowych), doustne środki antykoncepcyjne, a także środki stosowane przy nadciśnieniu.

Domowe sposoby na zaparcia nawykowe u dzieci i dorosłych
1. Szklanka przegotowanej wody
Warto sprowokować wypróżnienie poprzez wypicie szklanki przegotowanej wody rano, na czczo.

2. Kompot z suszonych śliwek
W tradycyjnej medycynie ludowej na zaparcia nawykowe stosuje się kompot z rozgotowanych lub rozmoczonych śliwek suszonych. Suszone śliwki zawierają 7 razy więcej błonnika niż śliwki surowe (aż 10 g w 100 g), dzięki czemu skuteczniej regulują perystaltykę jelit. Błonnik zawarty w śliwkach (pektyny) wędruje przez cały przewód pokarmowy w stanie praktycznie niezmienionym i wchłania wodę, przez co zwiększa objętość masy kałowej i przyspiesza jego wypróżnianie.

3. Siemię lniane
Lecytyna znajdująca się w nasionach siemienia lnianego nie tylko wzmaga perystaltykę jelit, lecz także np. zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi. Wystarczy wsypać 2-3 łyżki zmielonego siemienia lnianego do szklanki z ciepłą wodą i pozostawić na 2-3 godziny. Wypicie tak przygotowanego napoju przed snem gwarantuje wypróżnienie następnego ranka.

4. Buraki
Buraki warto jeść nie tylko w przypadku przewlekłych zaparć, lecz także wzdęć, uczucia pełności lub kiedy dokuczają nam skurcze jelit. Aby skutecznie pozbyć się nawyku wstrzymywania, warto regularnie spożywać na czczo sałatkę ze startego buraka połączonego z łyżeczką mielonego kminku, łyżeczką oleju oraz szczyptą soli. Tak przygotowaną sałatkę należy jeść na czczo. Po kilku dniach częstotliwość wypróżnień powinna się zwiększyć.

5. Zioła
Rumianek, kminek, arcydzięgiel, ostropest plamisty, melisa, mięta, glistnik, lukrecja i ubiorek gorzki to zioła, które m.in. regulują napięcie mięśni przewodu pokarmowego. Napary z ziół należy pić co 2-3 dni na czczo. WAŻNE! Naparów nie można przyjmować zbyt długo, ponieważ organizm może się szybko przyzwyczaić do ziół, a przez to rozleniwić i rozregulować układ pokarmowy.

6. Dieta bogatoresztkowa
Najlepszym sposobem na przewlekłe zaparcia jest dieta zawierająca zwiększoną ilość nie trawionego w przewodzie pokarmowym błonnika (np. pektyn). Przyjmuje się, że zdrowy człowiek powinien przyjmować ok. 30-40 gramów błonnika dziennie. Dieta bogatoresztkowa charakteryzuje się zwiększoną ilością błonnika (50-70 gramów dziennie).

opr. Beata Śleszyńska

źródło: http://www.zdrowiezwyboru.pl/zdrowie-c/leczenie-naturalne/553-jak-soie-radzic-z-zaparciami

Komentarze

  1. Świetne porady, w moim odczuciu zwłaszcza siemię lniane pomaga - suszone śliwki niestety nie odniosły żadnego efektu. Każdy musi sam sprawdzić na sobie, co na niego działa.

    OdpowiedzUsuń
  2. nie stosuję nic innego oprócz eva/qu. Działa maksymalnie do 15 minut i mam spokój.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Komentarze publikowane są po zatwierdzeniu. Jeżeli szukasz swojego komentarza lub odpowiedzi na niego, sprawdź czy wszystkie są wczytane - użyj polecenia "Wczytaj więcej".

Popularne posty

Niebezpieczne owoce morza

Coraz częściej na polskich stołach goszczą frutti di mare , czyli mięczaki (małże, omułki, ostrygi, ślimaki, ośmiornice, kalmary) i skorupiaki (krewetki, kraby, homary, langusty). Dietetycy chwalą owoce morza ze względu na cenne wartości odżywcze, jednak ich spożywanie może wywołać zatrucia pokarmowe. Spożywanie owoców morza staje się w Polsce coraz popularniejsze, a więc i prawdopodobieństwo zatruć po ich spożyciu wzrasta. Większość zatruć wywołuje negatywne objawy neurologiczne lub ze strony układu pokarmowego. Niektóre mogą być śmiertelne dla człowieka — śmiertelność może sięgać 50 proc. przypadków. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, zatrucia są spowodowane zanieczyszczeniem środowiska życia tych stworzeń fekaliami ludzkimi, w których mogą być obecne bakterie z rodzaju Salmonella lub Clostridium. Po drugie, większość owoców morza to filtratory — działają jak bardzo wydajny filtr wody. Można to sprawdzić, wrzucając małża do akwarium, w którym dawno nie wymieniano wody ...

Czy Jan Chrzciciel był wegetarianinem?

Zgodnie z twierdzeniem zawartym w Mt 3,4 oraz Mk 1,6 dieta Jana Chrzciciela składała się z „szarańczy i miodu leśnego” [gr. akrides , l.mn. słowa akris ]. Nie wiadomo, czy ewangeliści mieli na myśli, że Jan nie jadał niczego innego poza szarańczą i miodem leśnym, czy też, że stanowiły one główne składniki jego pożywienia. Możliwe jest również, że „szarańcza i miód leśny” uważane były za składniki wyróżniające dietę proroka, podobnie jak „odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany” sprawiały, że był uważany za następcę starożytnych proroków. Jan mógł też ograniczać się do spożywania „szarańczy i miodu leśnego” tylko wtedy, gdy inne produkty spożywcze nie były łatwo dostępne. „Szarańcza i miód leśny” mogły w końcu stanowić jedynie przykłady różnorodnych produktów spożywczych dostępnych w naturze, a nazwy te należy traktować jako stosowany w krajach Orientu obrazowy sposób na podkreślenie jego samotniczego, pełnego wstrzemięźliwości życia, które wiódł z dala od ludzi. Z uwagi na fak...

Z boreliozą można wygrać

Wywiad z Lilianną Frankowską, prezesem Stowarzyszenia Chorych na Boreliozę , którego misją jest pomagać wszystkim, którzy czują się zagubieni i samotni w swojej chorobie. Agata Radosh: Chciałam porozmawiać o boreliozie, nazywaną też chorobą z Lyme. Maleńki pajęczak zmienia plany tysiącom ludzi, aby nie powiedzieć – niszczy je… Ale zacznijmy od tego, w jaki sposób dochodzi do zakażenia? Lilianna Frankowska: Kleszcze z rodzaju Ixodens ricinus występujące w Polsce, możemy spotkać już nawet w piwnicach, a nie tylko lasach czy łąkach. Są nosicielami wielu patogenów (podobno 140). Jednym z nich są bakterie z rodzaju Borrelia burgdorferi , które bytują i namnażają się w jelitach tych kleszczy. Kiedy kleszcz żeruje na swoim żywicielu, krętki aktywują się i wraz ze śliną przenikają pod skórę człowieka. Przyjmuje się, że do zakażenia dochodzi od 24 do 48 godzin, ale z naszych doświadczeń wynika, że ten czas może być znacznie krótszy. Należy podkreślić, że kleszcze we wszystkich swoich sta...

Znaczenie witaminy B12

Najnowsze badania dotyczące witaminy B12 spowodowały konieczność nowego spojrzenia na wiele aspektów dotyczących tej witaminy. Chodzi przede wszystkim o zapotrzebowanie i zalecane dawki oraz kryteria, zapobieganie i leczenie niedoborów. Witamina B12 zwana kobalaminą jest unikatowa z kilku względów. Jej struktura chemiczna jest największą z wszystkich witamin. Jako jedyna z wszystkich witamin, zawiera ona minerał kobalt. Witamina ta jest produkowana tylko przez mikroorganizmy, takie jak bakterie. Witamina B12 potrzebna jest między innymi do wytwarzania kwasów nukleinowych (DNA), syntezy mieliny (osłonka włókien nerwowych), produkcji ciałek krwi, czy syntezy energii. Niedobór witaminy B12 jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych niedoborów związków odżywczych na świecie. Istnieją dwie główne przyczyny niedoboru: niedostateczne spożycie i niedostateczna absorpcja. Naturalnie witamina B12 znajduje się tylko w mięsie i innych produktach zwierzęcych. Natomiast produkty roślinne ...

Czy należy ograniczyć spożywanie cholesterolu w diecie? Część 1

W Stanach Zjednoczonych co pięć lat prawo amerykańskie nakazuje opublikowanie nowych zaleceń dietetycznych, które mają na celu obniżenie ryzyka chorób wśród Amerykanów. Zalecenia te publikuje się w dokumencie zwanym Dietary Guidelines for Americans. W zależności od edycji wydania dokument zawiera również rok, który wskazuje, na który okres czasu dane wydanie jest aktualne. Najnowsza edycja tego dokumentu nazywa się Dietary Guidelines for Americans 2015, co oznacza, że zawarte w tym dokumencie zalecenia są aktualne między rokiem 2015 a 2020.