Przejdź do głównej zawartości

Zabójcze emocje – jak sobie z nimi radzić? – warsztaty

Według Amerykańskiego Instytutu Stresu wynika, że „od 75 % do 90 % wszystkich wizyt u lekarzy pierwszego kontaktu wynika z dolegliwości związanych ze stresem”.

Negatywne emocje mogą źle wpływać na zdrowie. Złość, gniew, poczucie winy, niska samoocena, uraza, lęk i inne mogą wywoływać np. zespół jelita drażliwego, nadciśnienie, chorobę wieńcową, choroby autoimmunologiczne, alergie, reumatoidalne zapalenie stawów, chroniczne bóle pleców i mięśni, a także nowotwory. Nieumiejętność radzenia sobie z negatywnymi emocjami może powodować depresję, pogarszać nasze relacje z ludźmi, jak również zmniejszać poziom energii i skuteczności w życiu osobistym i zawodowym. Zdolność radzenia sobie ze stresem wydaje się być najbardziej oczekiwaną przez pracodawców.

Na warsztatach uczestnik dowie się:
  • jak budować poczucie własnej wartości i osiągać zadowolenie w życiu prywatnym i zawodowym,
  • jakie są skuteczne techniki radzenia sobie ze stresem,
  • jak usuwać skutki uboczne stresu (bóle, napięcia, niestrawność, wyczerpanie, problemy ze snem i koncentracją oraz choroby),
  • jak cofnąć rozwój ww. chorób poprzez pracę z psychiką – przykłady kliniczne.
Prowadzenie: Anna Ożarek-Pęciak
Kiedy: 27-29 stycznia 2020 r. (cykl trzech spotkań)
Godzina: 18.30-20.30
Gdzie: ul. Zeylanda 11 w Poznaniu, poziom +1
Organizator: Stowarzyszenie Promocji Zdrowego Stylu Życia – Sięgnij Po Zdrowie
Wstęp bezpłatny (zbierane będą dobrowolne datki na pokrycie kosztów organizacji warsztatów)

Uwaga: Ilość miejsc ograniczona do 15 osób! Liczy się kolejność zgłoszeń!
Zgłoszenia do 20 stycznia na adres: biuro@adn.edu.pl.

Anna Ożarek-Pęciak – właściciel firmy szkoleniowej ADN, trener, coach, dietetyk. Ukończyła Akademię Medyczną w Poznaniu – specjalność promocja zdrowia, studia podyplomowe z dietetyki oraz psychologii zarządzania. Uzyskała certyfikat z zakresie coachingu i psychologii zarządzania Uniwersytetu Franklin. Posiada uprawnienia do prowadzenia szkoleń biznesowych i rozwojowych. Odbyła kursy z Racjonalnej Terapii Zachowań w Centrum Psychoterapii Integralnej oraz Psychoonkologii organizowane przez Ministerstwo Zdrowia. Rozwijała jako menadżer placówki handlowe i firmy, doprowadzając do ich sukcesu na rynku. Ma 16-letnie doświadczenie w zakresie marketingu, sprzedaży i obsługi klienta. Od 11 lat zajmuje się organizacją i prowadzeniem szkoleń z zakresu komunikacji, zarządzania i obsługi pacjenta/klienta w obszarze medycznym i biznesowym. Realizuje szkolenia z zakresu: efektywnej komunikacji, obsługi pacjenta/klienta, kontroli stresu, motywacji, coachingu, inteligencji emocjonalnej, rozwiązywania konfliktów, problemów rodzinnych, radzenia sobie z uzależnieniami m.in. od papierosów i słodyczy, budowania zdrowia fizycznego i psychicznego (wszystkie choroby cywilizacyjne, choroby z autoagresji), ponad to prowadzi porady dietetyczne i naukę chodzenia z kijkami.

Komentarze

Popularne posty

O przaśnych chlebach, czyli podpłomykach i macach

W dawnych czasach chlebem nazywano cienki placek - z roztartych kamieniami ziaren, wody i odrobiny soli, wypiekany na rozgrzanych kamieniach. Taki, nazwijmy go dalej chleb, był przaśny (nie podlegał fermentacji) i dlatego określano go słowem "przaśnik". Słowianie takie pieczywo nazywali podpłomykami. Hindusi mówią o nim czapatti, Żydzi maca, a Indianie tortilla. Więc bez cienia wątpliwości rzec można, że chleby przeszłości posiadały zdecydowanie inną recepturę niż dzisiejsze chleby. Nie było w nich przede wszystkich ani drożdży, ani zakwasu. Świeże, przaśne pieczywo jest zdrowe, w przeciwieństwie do świeżego pieczywa na drożdżach czy zakwasie. Przaśne podpłomyki nie obciążają żołądka kwasem i fermentacją. Dziś, wzorem naszych prapradziadów możemy także spożywać przaśny, niekwaszony chleb. Najprostszy przepis na podpłomyki to: wziąć mąkę, wodę i trochę soli. Z tych składników zagnieść ciasto, dodając mąkę w takiej ilości, aby ciasto nie kleiło się do palców. Z kolei r

Niebezpieczne owoce morza

Coraz częściej na polskich stołach goszczą frutti di mare , czyli mięczaki (małże, omułki, ostrygi, ślimaki, ośmiornice, kalmary) i skorupiaki (krewetki, kraby, homary, langusty). Dietetycy chwalą owoce morza ze względu na cenne wartości odżywcze, jednak ich spożywanie może wywołać zatrucia pokarmowe. Spożywanie owoców morza staje się w Polsce coraz popularniejsze, a więc i prawdopodobieństwo zatruć po ich spożyciu wzrasta. Większość zatruć wywołuje negatywne objawy neurologiczne lub ze strony układu pokarmowego. Niektóre mogą być śmiertelne dla człowieka — śmiertelność może sięgać 50 proc. przypadków. Dlaczego tak się dzieje? Po pierwsze, zatrucia są spowodowane zanieczyszczeniem środowiska życia tych stworzeń fekaliami ludzkimi, w których mogą być obecne bakterie z rodzaju Salmonella lub Clostridium. Po drugie, większość owoców morza to filtratory — działają jak bardzo wydajny filtr wody. Można to sprawdzić, wrzucając małża do akwarium, w którym dawno nie wymieniano wody

Witamina B12 - fakty i mity

Nagranie wykładu dr. Romana Pawlaka z USA poświęconego kwestii zapobiegania niedoborom witaminy B12. Wykład odbył się dnia 20 lipca 2013 r. w Poznaniu, w ramach działalności Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia. W zdecydowanej większości przypadków okazuje się, że wiedza jaką posiadamy odnośnie witaminy B12 w świetle aktualnych doniesień naukowych jest nieprawdziwa. Niedobór witaminy B12 występuje dość powszechnie na całym świecie. W grupie osób narażonych na jej niedobór znajdują się miedzy innymi weganie (ludzie, którzy nie spożywają mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego), laktoowowegetarianie (osoby, które nie spożywają produktów mięsnych, ale włączają do diety produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak mleko, przetwory mleczne i jajka), osoby po 50 roku życia, niezależnie od ich diety, osoby, które poddały się operacji żołądka lub którym wycięto dolną część jelita cienkiego, a także osoby chorujące na AIDS. Inni, w tym np. osoby chorujące na cukrzycę, a także każ

Czy Jan Chrzciciel był wegetarianinem?

Zgodnie z twierdzeniem zawartym w Mt 3,4 oraz Mk 1,6 dieta Jana Chrzciciela składała się z „szarańczy i miodu leśnego” [gr. akrides , l.mn. słowa akris ]. Nie wiadomo, czy ewangeliści mieli na myśli, że Jan nie jadał niczego innego poza szarańczą i miodem leśnym, czy też, że stanowiły one główne składniki jego pożywienia. Możliwe jest również, że „szarańcza i miód leśny” uważane były za składniki wyróżniające dietę proroka, podobnie jak „odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany” sprawiały, że był uważany za następcę starożytnych proroków. Jan mógł też ograniczać się do spożywania „szarańczy i miodu leśnego” tylko wtedy, gdy inne produkty spożywcze nie były łatwo dostępne. „Szarańcza i miód leśny” mogły w końcu stanowić jedynie przykłady różnorodnych produktów spożywczych dostępnych w naturze, a nazwy te należy traktować jako stosowany w krajach Orientu obrazowy sposób na podkreślenie jego samotniczego, pełnego wstrzemięźliwości życia, które wiódł z dala od ludzi. Z uwagi na fak

INOX – czyli o garnkach ze stali nierdzewnej

Czym kierujesz się kupując garnki czy sztućce? Czy wybierasz te ze stali nierdzewnej? Czy wiesz co oznacza symbol 18/10?  Przy okazji poszukiwań szybkowaru w minionym tygodniu, rozczytałam się w temacie. A ponieważ uznałam to za interesujące, dzielę się tym. Garnki mogą być wykonywane z różnych materiałów odpornych na wysoką temperaturę i deformację np.: ze stali węglowej (najczęściej emaliowane i zdobione), stopów aluminium, stopów miedzi, stali nierdzewnej chromowo-niklowej (INOX to jej symbol), żeliwa, szkła i ceramiki (w tym gliny). Niewątpliwie, naczynia do naszej kuchni powinny być mądrze wybrane, ponieważ używając nieodpowiednich naczyń, łatwo o kłopoty ze zdrowiem .