Sięgnij po zdrowie

Dzieci z roślinnego jadłospisu

2012-02-21T10:08:00.002+01:00

Najnowszy artykuł Agaty Radosh pt.:"Dzieci z roślinnego jadłospisu" znajdziesz w czytelni bloga Sięgnij po Zdrowie oraz w bieżącym numerze miesięcznika "Znaki Czasu" (2/2012). Czasopismo dostępne jest w sprzedaży w dużych salonach Empiku.

Przeczytaj go w Czytelni

Szkoła Pieczenia Chleba. Domowy wypiek chleba – moje hobby.

2012-02-14T16:35:00.001+01:00

Zgłoś swoją rezerwację

SPZSŻ po raz kolejny zaprasza do wzięcia udziału w Szkole Pieczenia Chleba podczas 25. Rozwojowego Festiwalu dla Kobiet PROGRESSteron ( w Poznaniu po raz 15.). Informacje i rezerwacja miejsc na www.dojrzewalnia.pl

Któż z nas nie lubi zapachu świeżego pieczywa? Któż nie zachwycał się jego smakiem? A co dopiero, gdy ten urzekający smak połączony jest ze zdrowiem jakie on nam daje.

Dzisiaj wybór właściwego pieczywa to „być albo nie być”. Chleb jest podstawą w diecie i dlatego wpływa na nasze zdrowie. Jednak 95% społeczeństwa dokonuje wciąż niewłaściwego wyboru, kupując pozbawiony wartości odżywczych biały chleb. Zdrowy chleb trudno dziś wszędzie kupić. Dlatego Szkoła Pieczenia Chleba zaprasza do połączenia przygody i zdrowia.

Obecnie wraca się do tradycji pieczenia chleba w domu. Taki własnoręcznie upieczony chleb to prawdziwy powód do chluby każdej kobiety. To niepowtarzalny klimat w domu. Jeśli wątpisz, że sama możesz upiec zdrowy chleb, daj nam szansę by rozwiać Twoje wątpliwości. Uczestniczki Szkoły Pieczenia Chleba dowiedzą się, że pieczenie chleba nie należy do trudnych ani pracochłonnych czynności. Nauczą się nie tylko jak w swojej kuchni wypiekać chleb, ale zdobędą wiedzę, która umocni je w przekonaniu, że warto to robić. Dowiedzą się m.in. jaką mąkę wybrać do przygotowania ciasta chlebowego, jak przygotować chleb bezglutenowy, jak przyrządzić zakwas i w czym upiec chleb. Poznają ponadto tajemnice największego skandalu zbożowego i zrozumieją istotną rolę błonnika w diecie.

W czasie trwania zajęć będzie możliwość degustacji prezentowanych chlebów, przygotowanych w domowych warunkach. Uczestnicy warsztatów otrzymają wypróbowane przepisy na ciasto chlebowe, a także będą mogli zaopatrzyć się w literaturę zdrowotnościową.

Zajęcia Szkoły Pieczenia Chleba były najwyżej oceniane przez uczestniczki poprzednich edycji.

Informacje i rezerwacja miejsca:
www.dojrzewalnia.com

Termin:
niedziela, 18 marca 2012, godz. 9:00-13:00, Concordia Design ul. Zwierzyniecka 3, Poznań

Akcja pomocy dzieciom chorym na mukowiscydozę zakończona!

2012-02-13T10:24:00.001+01:00

Minęły już cztery miesiące od koncertu charytatywnego na rzecz trzech dziewczynek chorych na mukowiscydozę. Dzięki ofiarności wielu wrażliwych serc, zebrano kwotę wystarczającą na zakup nowych inhalatorów dla Agaty, Moniki i Magdy. Ale to nie wszystko! Swoje wsparcie dla dziewczynek wyraziła też firma w której zamówiono inhalatory, co umożliwiło jeszcze zakup pakietu odżywek niezbędnych w diecie dzieci chorych na mukowiscydozę.

Nowe inhalatory są lekkie. Ważą tylko pół kilograma. Mogą być zasilane baterią, co umożliwia korzystanie z urządzeń przez kilka godzin poza domem. Ponieważ posiadają także ładowarkę samochodową, można używać ich nawet w podróży.

"Podczas wręczania nowych inhalatorów Agata, Monika i Magda nie ukrywały swojej wielkiej radości" - powiedziała Iwona Skrzypczak. Te nowe urządzenia zastąpią wreszcie stare, popękane i nieszczelne inhalatory, tym samym mało skuteczne. Z całą pewnością, z nowoczesnymi inhalatorami życie dziewcząt stanie się teraz łatwiejsze i piękniejsze. Mocno wierzymy, że ten dar ludzkich serc przyczyni się do poprawy ich zdrowia i komfortu życia. I o to właśnie chodziło.

Jeszcze raz, wszystkim darczyńcom gorąco dziękujemy za zaangażowanie się w realizację tego projektu.

Stowarzyszenie Promocji Zdrowego Stylu Życia
Filia w Poznaniu

Już w ten weekend - Uleczyć mózg

2012-02-08T07:15:00.000+01:00

Już w najbliższą sobotę oraz niedzielę zapraszamy na kolejny wykład.

Nagranie wideo wykładu - Imperium ruchu

2012-02-07T20:32:00.001+01:00

Wykład Krzysztofa Szemy poświęcony roli aktywności fizycznej w profilaktyce i leczeniu schorzeń kręgosłupa, który był wygłoszony podczas spotkania Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia w styczniu 2012 r.

Pokaz wykonywania rozgrzewki i ćwiczeń gimnastycznych przydatnych w profilaktyce i leczeniu schorzeń kręgosłupa.

Fotorelacja ze spotkania sekcji gimnastycznej

2012-02-06T15:09:00.003+01:00

W ubiegłym miesiącu Stowarzyszenie przedstawiło program Krzysztofa Szemy, który miał na celu uświadomić istotę aktywności fizycznej, jako ważnego czynnika zdrowego stylu życia. Wykład i zaprezentowane podczas programu ćwiczenia fizyczne spotkały się z dużą akceptacją wśród uczestników, którzy skutecznie zostali zachęceni do codziennej gimnastyki. I tym sposobem, zawiązała się przy Stowarzyszeniu "sekcja gimnastyczna", która zainicjowała swoją aktywność już kolejnego dnia po wykładzie.

Grupa spotyka się w niedziele o godzinie 10.00, przy Zeylanda 11 w Poznaniu. Wspólne ćwiczenie w naszej sekcji nie ma charakteru rywalizacji. Nie chodzi o to by dorównać tym, którzy są w lepszej kondycji. Spotykamy się razem, bo mamy wspólną pasję - dbać o własne zdrowie. Ta myśl mobilizuje nas i jednoczy.

Jeżeli jesteś z Poznania lub okolic i chciałbyś dołączyć do sekcji gimnastycznej, napisz do nas: spzsz.poznan@gmail.com. Chęć i karimata na początek wystarczą:)

Dziękujemy Monice Kąkol za udostępnienie zdjęć.

Uleczyć mózg

2012-02-01T07:05:00.009+01:00

Tak jak w komputerze wszystko zależy od poprawnego funkcjonowania systemu operacyjnego, tak i w naszym organizmie: mózg, jako centralny komputer, kieruje naszymi narządami i ma wpływ na zdrowie fizyczne, psychiczne i duchowe. Aby spełniał należycie swoje zdanie, musi być właściwie zaprogramowany i obsługiwany.

Prelegent lutowego cyklu dwóch spotkań, Mariusz Radosh, powiedział:"Ponad 10 lat temu przeczytałem książkę napisaną przez amerykańskiego psychologa i pastora z ponad 30-letnim doświadczeniem o tytule, który tłumacząc na język polski, dosłownie brzmi Uzdrowić złamany mózg. W tym czasie zmagałem się z różnymi problemami i treść tej książki bardzo mi pomogła. W prosty sposób tłumaczyła mechanizmy funkcjonowania mózgu i związane z tym konsekwencje naszego postępowania. Jej zalecenia zastosowałem i odczułem wyraźną zmianę w jakości mojego życia. Chcę się tym z wami podzielić".

Podczas wykładów usłyszymy odpowiedź m.in. na pytania:

Jak praca mózgu wpływa na nasze decyzje i zwyczaje?
W jaki sposób siła woli wpływa na funkcjonowanie mózgu?
Czy można uleczyć mózg?
Jaki jest mechanizm depresji i jak z niej wyjść?
Czy można kontrolować zdrowienie mózgu?
Jak pielęgnować proces leczenia mózgu?

Poznamy też mocarne „trio" uzdrawiania mózgu, jakimi są wiara, nadzieja i miłość.

Wykłady odbędą się 11 i 12 lutego w siedzibie Stowarzyszenia, przy ul. Zeylanda 11 w Poznaniu, o godz. 18.00. Spotkania zakończy poczęstunek.Wstęp wolny.

Audycje radiowe - kolejne nagrania

2012-01-30T10:43:00.001+01:00

Zapraszamy do wysłuchania kolejnych audycji z cyklu "Odnowa zdrowia z Plusem".

Archiwum z nagraniami

Życie jest jak bufet

2012-01-29T07:34:00.010+01:00

W czwartek rano budzik zadzwonił o 6.40. Mati, młodszy syn, zwyczajowo kopał i gryzł, bylebym tylko pozwoliła mu pozostać jeszcze przez chwilę w łóżku. Jero zaś, na moje poranne budzikowe sygnały, że nowy dzień nas wita, że pora wstawać, reagował jakby podczas snu utracił słuch... Zupełna martwota. Gdy wreszcie wyprawiłam dzieci do szkół, wskoczyłam jeszcze na małą chwilkę pod kołdrę. Wzięłam jedną z książek Jima Hohnbergera i zanurzyłam się w lekturze.

Mój mąż kocha podróże. Do najszczęśliwszych chwil zalicza te, kiedy może zabrać nas na urlop i pokazać piękno stworzonego przez Boga świata oraz dzieła, obdarzonych talentem, ludzkich rąk. Te nasze wspólne wyjazdy zachęciły mnie do poszukiwania odpowiedzi na pytanie, jaki to jest idealny styl życia. Część czasu zwiedzania poświęcam więc na obserwację sposobu życia ludzi w ich własnych kulturach. Dzisiaj czuję się wreszcie kobietą dojrzałą i - w pewnej mierze - obdarzoną życiową mądrością. Po wielu latach poszukiwań, mogę powiedzieć, że świadomie wykrystalizowałam swój styl, który określam jednym słowem - prostota.

Mój styl ma pozytywną wartość i moc ubogacania mnie. Zwalnia z wielu obowiązków, usuwa ograniczenia, które najczęściej rozpraszają, stresują, zajmują umysł, pochłaniają godziny, które można przeznaczyć ot, na przykład, na odpoczynek. Prostota przynosi rozwiązanie wielu problemów, a w tym najpiękniejszy i pełen estetyzmu wewnętrzny pokój.

Praktycznie wszystko zaczęło się wtedy, gdy zmęczona piątkowym porządkowaniem, postanowiłam ułatwić sobie pracę i część mojej "parapetowej ekspozycji" schować do kartonu by znieść do piwnicy. Teraz parapet zaczął wreszcie oddychać, a ja, wraz z nim, odczułam głęboką ulgę. Moje oczy zaczęły się cieszyć. Zapanowała kojąca równowaga. Ponieważ zrobiło się na parapecie luźniej, eksponowane przedmioty prezentowały się w całej okazałości. A co najważniejsze, odkurzanie parapetu teraz sprawiało radość! I oto odkryłam moją Amerykę. Odetchnęłam i trwale skonstatowałam - tak właśnie chcę żyć!

Wygoda i przyjemność spoglądania na parapet wpłynęły na kolejne zmiany. Z każdym mijającym dniem mocniej tęskniłam za jeszcze bardziej skromnym i uporządkowanym prostotą życiem. Wiedziałam już, że w prostocie odnajduję wolność... Więcej prostoty i skromności to więcej wolności! To paradoksalnie, więcej pełnego życia. Więc nasz dom z czasem trochę opustoszał. Pozbyłam się tego i tamtego. Przybyło jedynie kartonów... Część rzeczy odsprzedałam, część wydałam (łącznie ze stosem ubrań z szafy, w których od dawna nie chodziłam). Pozostałam przy tym, co uznałam za rzeczywiście potrzebne, co dawało mi radość i przede wszystkim było użyteczne. Nie było jakoś bardzo sentymentalnie. To co rozpoczęłam to kontynuuję. Powoli, lecz systematycznie, trwa oczyszczanie. Przecież, aby żyć tak niewiele potrzeba! To takie proste i logiczne, że im mniej przedmiotów nas otacza, tym mamy więcej przestrzeni. Rzadziej potykamy się. A ponieważ stajemy się wtedy ludźmi niezależnymi, to mamy więcej czasu na to co dobre i właściwe.

Tendencja do upraszczania weszła także do mojej kuchni. Skomplikowanie i wieloskładnikowe przepisy zamieniłam na… prostsze; wymagające mniej obróbki technologicznej i mniej składników. Na przykład, zamiast podsmażać cebulę do kotletów daję teraz surową. Mniej pracy, a więcej zdrowia. Dalej dobry smak. Część sprzętu kuchennego znajdującego się w szufladach i szafkach (wydawałoby się kiedyś przydatnego) zmieniło właściciela. Mniej używanego sprzętu to mniej zmywania. Mniej zagracenia to więcej pustego miejsca! Przejrzystość i porządek. Więcej wolnego czasu to więcej możliwości by się rozwijać. To bliżej do realizacji marzeń i życiowych planów.

Te same zasady wprowadzam do piwnicy. Dosyć z „przydaśkami”! Najtrudniej oczywiście uporządkować warsztat, w którym śrubki, podkładki, gwoździe, haki, wkręty, drewna i drewienka, stare kable, bo… mogą się przecież wkrótce przydać... Ale nawet tam udaje się wprowadzić ład i porządek.

W dobie konsumpcjonizmu stawianie na minimalizm jest szczególnie ważne. Otacza nas nadmiar, przesyt, a nawet przesada, często - hm... kiczowatość. Jak tu pozostać w harmonii z samym sobą? Skromniejsze życie, które stało się moim udziałem, a dziś je lansuję, nie ma nic wspólnego z ubóstwem, a raczej z dojrzałym i wyrafinowanym gustem. Z pragnieniem życia bliżej Boga i natury. Skromne życie uczy wdzięku i elegancji. Daje to, czego nie daje obfitość. Społeczeństwo XXI wieku to społeczeństwo nastawione na „mieć” i „teraz” i najlepiej „dużo”, co w praktyce oznacza: dużo za dużo. Z trudem toleruje się, a nierzadko traktuje z pogardą tych, którzy z wyboru żyją skromniej.

Dziś trwa wyścig szczurów. Obowiązuje moda na to, by być na topie, by podobać się, by dorównać innym i być lepszym od drugich. Ale w życiu tak naprawdę nie ważne jest to jakim samochodem jeździsz, ile masz domów, jakie studia ukończyłeś,... w życiu nie o to chodzi jakiej marki ubrania nosisz na sobie... W życiu liczy się to kogo kochasz, a kogo ranisz; co mówisz, a co naprawdę myślisz; czy cenisz ludzi za to kim są, a nie jakie spodnie noszą; czy traktujesz innych z szacunkiem, czy też wywyższasz się ponad nich…. To ma znacznie większą wartość niż rzeczy materialne. Dziś, niestety, tylko dla nielicznych "być" jest ważniejsze niż "mieć"...

Jaki jest twój stosunek do rzeczy materialnych? Zauważyłam, że często w sercach tych, którzy ufają mocy pieniądza, jest pustka... Duchowych potrzeb nie wypełni się dobrami materialnymi.
Czy masz prawdziwych przyjaciół? Serdeczne kontakty liczą się w życiu bardziej niż znikome bogactwa! Załóżmy, że dano ci możliwość wyboru: luksusowy dom nad jeziorem lub kochająca się rodzina i skromne mieszkanie. Co wybierzesz? Mam nadzieję, że cenisz bardziej pełne miłości i zrozumienia relacje, niż reprezentatywność i wystawność. Choć ciepłe kontakty z ludźmi rzeczywiście mogą obdarzyć szczęściem, to jednak spełnienie wszelkich pragnień człowieka leży ostatecznie w kontaktach z Bogiem...

Minął już na szczęście ten czas, kiedy obawiałam się tego "co inni powiedzą"... proste życie jest tym czego pragnęłam przez lata, choć nie umiałam tego ani nazwać, ani zrealizować. Niemiecki poeta, Friedrich von Schiller napisał: "Prostota jest owocem dojrzałości". Teraz wiem, że mniej znaczy więcej. Niesamowite, prawda? Lecz, aby to poczuć, trzeba mieć za sobą pewne doświadczenia. Aby kochać to co proste, skromne i wolne od nadmiaru, trzeba po prostu przejść metamorfozę… Dlatego dziś zdecydowanie chętniej ubogacam swoje serce w uczucia, umysł w wiedzę, a ciało we wrażenia. Inwestuję w siebie, a nie w przedmioty. Mam pełną satysfakcję emocjonalną, intelektualna i duchową. Wygodę, spokój i radość życia. A do tego kocham ciszę... cisza idzie w parze z prostotą...

Ale wracając do początku... W czasie tego mojego porannego spotkania z książką, odnalazłam myśli bliskie mojemu sercu. Wielu zapewne, tak jak i niegdyś ja, chciałoby coś zmienić w swoim życiu. Wielu z pewnością nie potrzebuje już nawet zrozumienia ani wiedzy w tym względzie. Ludzie potrzebują radykalnie zmienić swoją sytuację. Potrzebują zastosować teorię w praktyce. Społeczeństwo nasze jeszcze nigdy nie było tak zestresowane i przemęczone jak w naszych czasach. Obowiązki i terminy przeplatają się w szaleńczym maratonie dnia. I tak od świtu maraton rusza na nowo. Stajemy się coraz bardziej zniecierpliwieni. Wypalamy się zawodowo i słabniemy psychicznie. Jesteśmy skłonni do irytacji, narzekania. Pasmo kłótni przecina nasze życie w pionie i poziomie, w rodzinie, w pracy, po czym nasze relacje z członkami rodziny, znajomymi czy współpracownikami ulegają załamaniu. Dochodzi do kryzysu, następnie izolacji, czasem depresji i koło zgubnego wyboru zamyka nas w kręgu ciasnoty i samotności.

Ludzie dzisiaj cierpią na dolegliwość, którą nazywam: nadmiar. Wydaje mi się, jakby często wołali, tak jak dzieci: „daj, daj…”, „moje, moje…”. Wygórowane ambicje, nadmiar pracy, oczekiwań, posiłków... Z nadmiarem wiąże się coraz częściej niedosyt... Jeśli masz czegoś za dużo, tym samym masz czegoś innego za mało... a równowaga być musi. Czy wiesz czego masz za mało? Na pewno znasz tęsknoty twojego serca i doskonale wiesz czego ci brakuje...

Jedna z najistotniejszych czynności, jakimi powinniśmy być nieustanie zajęci, to praca nad sobą samym. Nad swoim potrzebującym zmiany charakterem. Nad naszymi gasnącymi relacjami. Jako chrześcijanie, powinniśmy żyć według biblijnych zasad i standardów. A to wymaga decyzji i pracy… Nic nie jest złe, dopóki nie okrada nas z wartości i cennego czasu. Czy pragniesz się rozwijać? Czy pragniesz pięknego moralnie charakteru? Czy pragniesz w swoim życiu wzrostu? Naturalnie, nie chodzi o ten mierzony w centymetrach ;) Jeśli nie rozwijasz się, to tak naprawdę cofasz się ... Poznanie ubogaca. Ważne jest jeszcze nie tyle abyś rozwijał się, ale abyś rozwijał się we właściwym kierunku.

Czy jesteś zadowolony z siebie? Czy twój plan dnia jest mądrze ułożony? Czy masz należytą hierarchię wartości? Czy masz adekwatnie ustawione priorytety? Kto jest dla ciebie autorytetem moralnym, duchowym...? Z kogo czerpiesz przykład? Dziś religia stała się bardzo powierzchowna. Przeciętny chrześcijanin nigdy nie czytał Biblii. Jeśli uczęszcza do kościoła to najczęściej z przyzwyczajenia, a nie z rzeczywistej potrzeby serca. Niewiele wie o Bogu. Nie ma go w sercu. Dlatego nie wie co to znaczy umierać dla własnego "ja"... dla własnych cielesnych pożądliwości, egoistycznych pragnień, snobistycznych zachcianek. Nie wie co to odmawiać sobie, rezygnować… Nie zna woli Bożej, więc nie jest w stanie podporządkować się jej, jednocześnie nie łatwo przychodzi mu dokonywanie właściwych wyborów... Myśli po swojemu…

W społeczeństwie istnieje tendencja do zachowywania status quo, która odrzuca wszelkie nieznane rozwiązania. Pociąga to za sobą trwanie w niewiedzy, która uniemożliwia rozwój. Nosimy więc brzemiona, które są ponad nasze siły. Uginamy się pod ich ciężarem i często toniemy - bo nie wiemy jak żyć... jak sobie pomóc, jak zrzucić przytłaczające nas brzemię obowiązków... jak zrealizować drzemiące w nas marzenia... Nie wiemy i nie chcemy często wiedzieć... Boimy się zmian...Choć to brzemiona, to lubimy je; są przecież nasze.. ciężko rozstać się z nimi. A w końcu, to przecież już tyle lat jesteśmy razem...

Czy zatem istnieje jakiś sposób na pełniejsze życie? Eureka! Jest rozwiązanie tego problemu! Ale tylko dla tych, którzy chcą się pozbyć brzemion ;) Jest nim dobrowolne ograniczanie się. Jest ono osobistym wyborem, aby żyć skromniej, prościej, ale tym samym piękniej, estetyczniej, w harmonii z naturą i sobą samym. To wybór, by mieć mniej, a mimo to opływać w skarby duszy; skarby, których nie przelicza się na pieniądze..."Muszę nauczyć się taktownego mówienia nie, nie tylko złym rzeczom, które zabierają mi czas, ale także niektórym dobrym, a to wszystko po to, by mieć czas na to co najlepsze. (...) Chcę uwolnić moje życie od gorączkowego tempa tego wieku na tyle, bym mógł czuć Jego obecność u mego boku", napisał Jim Hohnberger.

Życie jest jak bufet w ekskluzywnym hotelu - opływa w dobre rzeczy. Pięknie przystrojony i zastawiony pysznymi przekąskami i owocowymi napojami, kusi. Masz przed oczami obłęd, ochotę na wszystko… Twoje oczy pożądają teraz właśnie tego, nie mogą się napatrzeć, a ciało pragnie się tym nasycić. To najsmaczniejsze jedzenie! To najlepsze napoje! Wiesz jednak, że nie możesz zjeść wszystkiego i czuć się nadal dobrze... Rozsądek mówi ci, że musisz nad tym panować i powiedzieć w pewnym momencie - nie! dosyć! wystarczy! basta! Ale oczy i apetyt kuszą cię nadal... Musisz się ograniczyć. Musisz podjąć decyzję. Musisz wybrać. Jeśli ulegniesz, nie pozostanie to bez konsekwencji.

Życie jest jak bufet. Jednocześnie nie możesz mieć wszystkiego. Jeżeli chcesz się cieszyć wolnością i tym co naprawdę jest dobre, jeśli chcesz znaleźć czas na to co ma wartość, to musisz sprowadzić życie do niezbędnego minimum. Stoisz przed wyborem nie tyle pomiędzy dobrym a złym, ale pomiędzy dobrym, a bardzo dobrym. Zacznij odkrywać urok eliminowania ze swojego życia zbędnych rzeczy. Zapewniam cię, nie ma nic lepszego, jak dążyć do upraszczania i skupienia się na esencji.

Ułożenie swojego życia według standardów jakie narzuca minimalizm nie jest łatwe, ale warte jest trudu. Choć nadal otacza mnie zbyt wiele rzeczy, zbyt wiele papierów, choć w moim komputerze są dziesiątki niepotrzebnych plików, choć mam problem z usuwaniem starej poczty, to przepełnia mnie niczym nieodparta potrzeba wewnętrznego rozwoju. Wiem, że droga, którą idę, prowadzi do ukontentowania. Wybrałam prostotę i umiar. Wybrałam porządek. Wybrałam czas. Wybrałam wolność.

Prostota to nie ubóstwo. To nie pustelnicze życie i nuda. To więcej czasu dla siebie, dla przyjaciół i Boga, to więcej pieniędzy i mniej zmartwień. To wyższa jakość życia, która wnosi harmonię i prawdziwe piękno w życie. Swoją lekkością unosi ponad bezmiar tłocznego zagubienia. To błogość wolności i jakość, a nie ilość. Rozumiał to doskonale Steve Jobs… A ja cię dziś do niej gorąco zapraszam. Drzwi otwarte… Wejdź.

Agata Radosh

Zielony Bazar

2012-01-27T10:25:00.000+01:00

Fotorelacja z udziału Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia na Zielonym Bazarze w Poznaniu w listopadzie 2011 roku.

Zdjęcia udostępniła FundacjaGreenpeace Polska

Audycje radiowe

2012-01-18T07:23:00.001+01:00

Na stronie Sięgnij po zdrowie znajdą Państwo archiwalne audycje z cyklu "Odnowa Zdrowia z Plusem", emitowane w Radiu PLUS Gniezno, na 89,5 FM, w programie "Sobotni Relaks Radia Plus", w każdą sobotę o godzinie 13.26. Audycje realizowane są przy udziale członków Klubu Zdrowia "Odnowa" z Gniezna, którzy przygotowują poszczególne odcinki. Pomysł tworzenia audycji narodził się w głowie dziennikarki i prezenterki Radia PLUS, Joanny Kubickiej.

Zapraszamy do korzystania z tej przyjemnej formy edukacji zdrowotnej.

Archiwum z nagraniami

Utwórz z nami książkę kucharską a otrzymasz ją w prezencie!

2012-01-17T23:12:00.003+01:00

Zapraszamy cię do napisania "Najsmaczniejszej kuchni wegetariańskiej".

Zwracamy się do wszystkich miłośników kuchni roślinnej, zachęcając do przekazania swoich przepisów na najsmaczniejsze potrawy. Najlepsze przepisy zostaną zebrane i wydane w postaci książki kucharskiej.

Przepisy powinny być komponowane w oparciu o pełnoziarniste produkty zbożowe, warzywa, owoce, rośliny strączkowe, nasiona, orzechy i zioła. Nie powinny zawierać produktów pochodzenia zwierzęcego, białej mąki i rafinowanego cukru.

Każda osoba, której przepis zostanie wybrany do książki kucharskiej otrzyma darmowy jej egzemplarz. W książce wydawca zamierza podać także imię i nazwisko autora przepisu.

Wydawca książki, Fundacja Źródła Życia, czeka na twoją najlepszą potrawę wegetariańską. Jeśli więc często gotujesz i serwujesz smaczne i zdrowe potrawy, podziel się swoim przepisem.

Przepisy należy przesyłać na adres:
e- mail: newstart@fzz.pl

Już w sobotę - Imperium ruchu

2012-01-15T11:06:00.000+01:00

Już w najbliższą sobotę zapraszamy na kolejny wykład.

Jedynie mądrze przemyślany, zbilansowany jadłospis wegetariański może być zdrowy

2012-01-13T07:27:00.002+01:00

Rozmowa z Agnieszką Biernat, weganką od 21 lat, terapeutą-dietetykiem, właścicielką Gabinetu Dietoterapii, na temat znaczenia diety w życiu dziecka w okresie niemowlęctwa oraz przedszkolnym.

- Dlaczego dieta odgrywa tak ważną rolę w życiu zwłaszcza małego dziecka?

Właściwy dobór pożywienia stanowi niezwykle istotne znacznie dla zdrowia psychofizycznego dziecka i jego harmonijnego rozwoju w przyszłych latach życia. Poza tym pragnę również podkreślić, iż odżywianie się rodziców przed poczęciem dziecka również jest bardzo ważne, podobnie jak odżywianie matki podczas ciąży. Niestety, wiedza rodziców oraz opiekunów dzieci i to zarówno tych tradycyjnie odżywiających się, jak i wegetarian, jest niewielka.

- Przecież mamy dostęp do wielu źródeł informacji na ten temat: media, prasa, Internet.

Owszem, ale nie zawsze jest to rzetelne źródło. Pokutuje wiele mitów w dziedzicznie odżywiania. Dietetyka, podobnie jak medycyna, jest bardzo dynamiczną dziedziną nauki i tylko specjaliści mają dostęp do fachowych informacji, w tym do licznych nowinek dietetycznych. Kolorowe czasopisma, reklamy w TVP oraz portale internetowe nie zawsze są najlepszym doradcą. Wielokrotnie przekonuję się o tym spotykając i rozmawiając z rodzicami czy opiekunami dzieci w Gabinecie Dietoterapii.

- Czy mogłaby Pani podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem jako dietetyk - wegetarianka? Jakie najczęściej błędy żywieniowe według Pani, jako specjalisty od spraw żywienia, popełniają mamy dzieci wegetariańskich?

Po pierwsze zarówno mamy wegetarianki, jak i preferujące tradycyjny styl odżywiania niechętnie karmią piersią swoje dziecko, a jeśli już, to stanowczo za krótko i to bardzo często wcale nie z powodu problemów laktacyjnych. Niemowlę karmione jest piersią jedynie przez parę pierwszych miesięcy, zamiast - minimum - do pierwszego roku życia. A owy fakt ma niebagatelne znaczenie dla zdrowia dzieci. Żadna, nawet najbardziej rekomendowana w mediach mieszanka mleczna, nie zastąpi pokarmu matki, wraz z którym dziecko otrzymuje to co najcenniejsze tzw. kapitał na przyszłość. Kolejne niezwykle istotne błędy żywieniowe, które zaobserwowałam podczas mojej praktyki zawodowej jako dietetyk wśród podopiecznych, to zbyt szybkie wprowadzanie do jadłospisu produktów glutenowych (przede wszystkim pszenicy), a także produktów nieodpowiednich, zwłaszcza dla dziecka na tym etapie życia.

- Czyli…?

Np. rafinowanego cukru (sacharozy), ponieważ osłabia m.in.: pracę trzustki i żołądka, generalnie jest sprawcą wielu zaburzeń, w tym zakwaszenia organizmu. Poza tym rafinowanej soli (chlorku sodu,) która obciąża nerki, spowalnia wzrost dziecka, powoduje zaparcia.

- A czy możemy mówić o prawidłowym jadłospisie dla dziecka, jeśli są w nim owoce, warzywa, kasze, fasolki, nabiał, jaja?

Jedynie mądrze przemyślany, zbilansowany jadłospis wegetariański może być zdrowy. Co to oznacza w praktyce? Po pierwsze, właściwy jadłospis oparty będzie na produktach naturalnych, nie rafinowanych, dostosowanych do naszej strefy geograficznej. Koniecznie należy pamiętać o prawidłowym zestawianiu pokarmów, urozmaiceniu diety. W przypadku diet wegetariańskich często jadłospis zarówno dziecka jak i dorosłych jest monotonny, źle skomponowany pod względem aminokwasów, poza tym brakuje w nim np. jodu lub witaminy D. Ponadto, dieta jest niezrównoważona pod względem kwasowo-zasadowym, tzn. dominują w niej produkty kwasotwórcze zamiast zasadotwórczych, w konsekwencji prowadzi to różnego rodzaju zaburzeń, m.in. stanów zapalnych, problemów gastrycznych. Inny z błędów, to zbyt częste sięganie po produkty śluzotwórcze i wychładzające, np. po jogurty lub cytrusy. Równie niepożądane jest podawanie małym dzieciom martwej żywności, np. puszek, mrożonek. Nie jest także wskazane przekarmianie dzieci! Nawet najzdrowsze jedzenie w nadmiarze może być dla dziecka szkodliwe.

- Na co jeszcze powinny zwrócić uwagę mamy swoich małych pociech?

Przestrzegam przed używaniem mrożonek, cytrusów i owoców tropikalnych, które osłabiają energię życiową organizmu, w tym trawienie i odporność. Przygotowując posiłki dla dziecka należy unikać także dodawania do potraw margaryn, olejów rafinowanych. Blokują one bowiem przemianę tłuszczową w organizmie i zwiększają ryzyko niepełnego rozwoju systemu nerwowego. Nie wskazane jest także używanie wegety i wszelkich sztucznych dodatków do żywności, które zanieczyszczają organizm i mogą powodować pseudoalergie pokarmowe. Odradzam również przygotowywanie oraz odgrzewanie posiłków w mikrofalówce. Taka żywność nie ma już ŻADNYCH!!! wartości odżywczych. Mikrofale zabijają enzymy, witaminy, minerały i degenerują białka.

- A co z płynami?

Z płynów nie wskazane jest m.in. podawanie wód mineralnych, mogą bowiem u wrażliwych dzieci wywołać gorączkę oraz obrzęki. Niemowlęta z alergią wielonarządową nie powinny dostawać mleka sojowego. Często z uczuleniem na mleko krowie współistnieje uczulenie na soję. Soki z kartonika to również wątpliwej jakości produkt.

- Czy właściwie skomponowany jadłospis to tylko odpowiedni dobór białka, węglowodanów, tłuszczy, równowaga kwasowo-zasadowa, dobór pożywienia pod względem energetycznym, czy coś jeszcze poza tym?

Niezwykle istotna oprócz jakości jest również atmosfera towarzysząca posiłkom. Pamiętajmy, że nawet najzdrowszy pokarm spożyty w złej atmosferze lub w nieodpowiednim towarzystwie może zaszkodzić.

Pani Agnieszka Biernat prowadzi stronę www.dieta.eko.org.pl

Źródło: http://wegemaluch.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=561:jedynie-madrze-przemyslany-zbilansowany-jadlospis-wegetarianski-moze-byc-zdrowy&catid=29:wywiad&Itemid=318

Dzień Wegetarian

2012-01-11T21:47:00.002+01:00

Z okazji Dnia Wegetarian, który przypada na 11 stycznia, wszystkim sympatykom wegetarianizmu odwiedzającym naszą stronę życzymy nieustającej satysfakcji z surfowania po "Sięgnij po zdrowie".

Wszystkim zaś poszukującym życia w stylu wege życzymy, by odnaleźli tu inspirację i wskazówki do prowadzenia zdrowszego trybu życia. Niech każdy dobry wybór zaowocuje nie tylko lepszym zdrowiem, ale też radością z czynienia świata lepszym.

A wszystkim pozostałym życzymy, aby trafili do jednej z dwóch, wyżej wymienionych grup :-)

Stowarzyszenie Promocji Zdrowego Stylu Życia, filia w Poznaniu

Wiem więcej o wegetarianizmie

2012-01-11T21:37:00.008+01:00

Wegetarianizm, inaczej jarstwo, to rodzaj diety charakteryzujący się wyłączeniem z jadłospisu produktów mięsnych i ewentualnie jaj lub nabiału, z pobudek moralnych, etycznych bądź zdrowotnych. W języku potocznym, wegetarianizm to zbiór kilku diet, które w różnym stopniu ograniczają spożywanie produktów pochodzenia zwierzęcego.

Wegetarianizm znacznie zyskał na znaczeniu pod koniec XIX wieku, kiedy to utworzono liczne stowarzyszenia wegetariańskie. Do znanych wegetarian należał między innymi Richard Wagner. Dążył on do ogólnej rezygnacji ze spożycia mięsa oraz zatrzymania doświadczeń na zwierzętach. W 1908 r. powstała Międzynarodowa Unia Wegetariańska (International Vegetarian Union – IVU) jako instytucja nadrzędna dla innych mniejszych wegetariańskich stowarzyszeń. W Szwajcarii, lekarz Maximilian Oskar Bicher-Benner reprezentował pogląd, iż wegetariańskie jedzenie jest metodą leczniczą.

Odmiany wegetarianizmu

Laktoowowegetarianizm (owolaktarianizm) – najbardziej rozpowszechniona odmiana wegetarianizmu. Polega na rezygnacji z mięsa. Do jadłospisu dopuszczone są natomiast produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak: nabiał, jajka, miód.
Laktowegetarianizm – popularna odmiana wegetarianizmu, polegająca na wyłączeniu z jadłospisu jajek. Laktowegetarianie dopuszczają jednak spożywanie mleka i jego przetworów.
Owowegetarianizm – dieta, która z produktów zwierzęcych dopuszcza jedynie spożywanie jajek.
Weganizm – polega na rezygnacji ze spożywania wszelkich pokarmów wytwarzanych przez zwierzęta. Poza mięsem nie spożywa się też mleka, serów, jaj. Niektórzy weganie uważają miód za produkt pochodzenia zwierzęcego i w związku z tym go nie jedzą, jednak jest to sprawa indywidualnych przekonań. Według części definicji weganizm jest proekologicznym stylem życia niewykorzystującym produktów, w powstaniu których brały udział zwierzęta, takich jak skórzane ubrania, futra czy testowane na zwierzętach kosmetyki, zaś sama dieta odrzucająca pokarm zwierzęcego pochodzenia nazywana jest wówczas ścisłym wegetarianizmem.
Witarianizm – dieta polegająca na spożywaniu wyłącznie produktów świeżych. Odrzuca jakiekolwiek potrawy gotowane. Witarianie rezygnują również z wszelkich napojów typu kawa, herbata.
Frutarianizm (lub fruktarianizm, fruitarianizm, fruktorianizm) – najbardziej zaostrzona forma wegetarianizmu. Oprócz mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego, fruktarianie nie jedzą żadnych owoców i warzyw, których zerwanie uśmierciłoby roślinę (np. sałaty). Ich pokarmem jest produkt naturalny, którego pozyskanie nie wymaga zabicia rośliny, tzn. owoce do których zaliczają się zarówno ogórki, kabaczki, bakłażany, pomidory jak i jabłka, banany itd. spełniające podany warunek.
Liquidarianizm – dieta oparta na spożywaniu witariańskiego pokarmu pod postacią soku. Stosujący tę dietę uważają, że nie obciąża organizmu, jednocześnie dostarczając wszystkich potrzebnych do funkcjonowania składników mineralnych i witamin.
Sprautarianizm – dieta oparta na spożywaniu w większości kiełków (skiełkowane nasiona roślin-zbóż, warzyw, owoców, itd.).

Za rodzaje wegetarianizmu niesłusznie uważa się diety będące etapem pomiędzy jedzeniem potraw mięsnych a wegetarianizmem. Są to semiwegetarianizm i jego rodzaje, jak pollowegetarianizm oraz ichtiwegetarianizm, zwany też pescowegetarianizmem. Niektórzy wegetarianie rezygnują też z wyrobów futrzanych czy skórzanych. W 1847 roku, w czasie pierwszego spotkania Społeczeństwa Wegetarian w Anglii ustalono, że wegetarianin to osoba, która odmawia jedzenia jakiegokolwiek rodzaju mięsa. Wcześniej wegetarianie byli często nazywani pitagorejczykami, ponieważ ci także nie spożywali mięsa.

Motywacja

Etyka

Wegetarianie z powodów etycznych uważają, że zwierzęta cierpią i powinny być lepiej traktowane. Sprzeciwiają się oni zabijaniu zwierząt na farmach i nadmiernej produkcji mięsa. Wielu z nich wierzy, że nie powinni spożywać mięsa dla dobra wszystkich żywych stworzeń. Niektórzy z etycznych wegetarian porównują zwierzęta do ludzi – zwierzę nie chce zginąć, jednak nie ma żadnego wyboru i zostaje zabrane do rzeźni. Samo zwierzę ma prawo cieszyć się z życia, nie powinno cierpieć i być zabite tylko po to, aby wyżywić człowieka, gdy istnieją dla niego lepsze metody pożywienia. Dla niektórych wegetarianizm jest także stylem życia opierającym się na ścisłych regułach etycznych nieszkodzenia innym istotom żywym, ściśle powiązanym z szeroko rozumianą ekologią.

Religia

Zdecydowana większość religii wypowiada się na temat zabijania zwierząt, a niektóre wręcz zakazują tego uważając, że zwierzęta mają takie same prawa jak ludzie. Jest to między innymi buddyzm, hinduizm, dżinizm, ruch Rastafari.

Judaizm i chrześcijaństwo

Chrześcijanie, muzułmanie i żydzi posiadają swoje wyobrażenia idealnego "Ogrodu Eden", gdzie wszystkie żyjące stworzenia pożywiały się jedynie roślinami i nie zabijały innych stworzeń. Chrześcijańscy wegetarianie często sugerują, że jedzenie mięsa przez ludzi jest ich dowodem na to, że są słabi i ulegli złu. Do potopu, który nawiedził ziemię, Bóg nie akceptował spożywania mięsa. Ludzkość przy stworzeniu otrzymała wskazówki od Stworzyciela- Boga, co do sposobu odżywiania - Księga Rodzaju 1, 29 „I rzekł Bóg: Oto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem". Po potopie, gdy roślinność została zniszczona przez wodę, Bóg dopuścił spożywanie mięsa tzw. zwierząt czystych, co m.in. doprowadziło do skrócenia długości życia ludzkiego. Niektóre przepowiednie biblijne głoszą, że nadejdzie taki czas, gdy wszystkie stworzenia na świecie będą wegetarianami (Księga Izajasza 11,6-7 – Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlęciem razem leżeć będą, cielę i lew paść się będą społem i mały chłopiec będzie je poganiał. Krowa i niedźwiedzica przestawać będą przyjaźnie, młode ich razem będą legały. Lew też, jak wół, będzie jadał słomę.). Biblia wyraźnie zakazuje jedzenia mięsa niektórych zwierząt, uznanych przez Boga za nieczyste (np. świni).

Werset biblijny wykorzystywany przez przeciwników wegetarianizmu i przeciwników obowiązującego po wszystkie czasy podziału na zwierzęta "czyste" i "nieczyste" brzmi: (...) wszedł Piotr na dach, aby się pomodlić. (...) Odczuwał głód i chciał coś zjeść. Kiedy przygotowywano mu posiłek, wpadł w zachwycenie. Widzi niebo otwarte i jakiś spuszczający się przedmiot (...). Były w nim wszelkie zwierzęta czworonożne, płazy naziemne i ptaki powietrzne. «Zabijaj, Piotrze i jedz!» – odezwał się do niego głos. «O nie, Panie! Bo nigdy nie jadłem nic skażonego i nieczystego» – odpowiedział Piotr. A głos znowu po raz drugi do niego: «Nie nazywaj nieczystym tego, co Bóg oczyścił». (Dz. Ap. 10,9-15, tłum. Biblia Tysiąclecia). Osoby uważające, że podział zwierząt na "czyste" i "nieczyste" nadal obowiązuje twierdzą, że należy zapoznać się z kontekstem tych wypowiedzi. Kontekst biblijny wskazuje, że była to tylko wizja, którą święty Piotr zinterpretował jako nie mającą nic wspólnego z mięsem – w wizji chodziło o to, że nauka Boża, Ewangelia, nie jest ograniczona do żadnego narodu czy religii, lecz jest dla wszystkich ludzi. Chrześcijanie od tamtego czasu zaczęli zwiastować Słowo Boże poganom, których dotąd uważali na nieczystych.

Dziś największym Kościołem promującym dietę bezmięsną jest Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, gdzie wegetarianizm jest zaleceniem, a nie wymogiem.

W judaizmie mięso może być spożywane tylko wtedy, gdy spełnia zasady koszerności. Aby mięso pewnych zwierząt było koszerne, muszą one zostać zabite w określony sposób, zgodnie z zasadami szechita, tzn. w obecności kapłana, bez wcześniejszego ogłuszenia zwierzęcia, poprzez podcięcie przełyku i tętnic.

Zdrowie

Naukowcy zajmujący się żywieniem (m.in. American Dietic Associaton, Physicians Committee for Responsible Medicine, National Health Service) twierdzą, że przemyślana i dobrze zrównoważona dieta wegetariańska jest dietą zdrową i może być stosowana przez ludzi. Potwierdzają to liczne statystyki i badania epidemiologiczne prowadzone na dużą skalę w USA i w Wielkiej Brytanii. Wegetarianie jako grupa, w porównaniu z resztą populacji na tym samym terenie, zazwyczaj wykazuje niższą średnią masę ciała, niższy poziom cholesterolu we krwi, niższe ciśnienie krwi, znacznie mniej przypadków zawału serca, nadciśnienia, cukrzycy, kilkunastu rodzajów nowotworów, osteoporozy i miażdżycy. Zgodnie z długoterminowymi badaniami Niemieckiego Centrum Leczenia Nowotworów prowadzonymi przez ponad 21 lat na grupie 1900 wegetarian, wegetarianie żyją dłużej niż przeciętni ludzie, jednak zgodnie z wynikami tych samych badań, osoby, których styl odżywiania opiera się na okazjonalnym spożywaniu mięsa (również ryb) oceniany jest za najkorzystniejszy dla zdrowia (grupa określana, jako "moderate Vegetarier"). Zgodnie z tymi badaniami, bardzo duży wpływ na zwiększenie ryzyka śmiertelności ma palnie papierosów (ok.70%), a także brak aktywności fizycznej. Dla przykładu w Niemczech, według niektórych badań przeprowadzonych przez Uniwersytet w Gießen, przeciętny stan zdrowia przebadanego wegetarianina był lepszy niż przeciętnego obywatela.

Niedobór białek czy aminokwasów wśród wegetarian stosujących zrównoważoną dietę nie został nigdy wiarygodnie dowiedziony. Głównym źródłem białka w diecie wegetariańskiej, w zależności od odmiany diety, mogą być jaja, mleko i jego przetwory lub rośliny wysokobiałkowe, zawierające uzupełniający się skład aminokwasowy, np. rośliny strączkowe i kasze.

Stwierdzono, że w pewnych okresach życia, jak przy każdej niewłaściwie skomponowanej diecie, również przy wegańskiej, mogą występować niedobory – w tym wypadku głównie witaminy B12 (ale mogą one występować także u osób starszych, odżywiających się "wszystkożernie" , z powodu zaniku czynnika wewnętrznego umożliwiającego przyswajanie), witaminy D (u dzieci i młodzieży), żelaza i cynku. Niedoborów można stosunkowo łatwo uniknąć modyfikując odpowiednio swoją dietę w tych okresach życia poprzez włączenie do posiłków produktów wegetariańskich bogatszych w te witaminy i minerały. W uzasadnionych medycznie przypadkach można również uzupełniać niedobory sztucznie, poprzez regularne spożywanie odpowiednich suplementów stosując się do zalecanego dawkowania.

Dawniej istniał pogląd, iż witaminę B12 można znaleźć w kiszonkach, tofu, pożywkach drożdżowych, miodzie i glonach. Wszystkie te informacje okazały się nieprawdziwe, natomiast informacja o wit. B12 w glonach okazała się szczególnie niebezpieczna. Glony zawierają nieprzyswajalne dla człowieka analogi witaminy B12 i upośledzają jej wchłanianie, co utrudnia późniejszą suplementację. Przy jednoczesnym zażywaniu suplementów (bądź żywności wzbogacanej w witaminę B12, której jest dużo na polskim rynku) i spożywaniu alg, nie powinno być problemu. Informacja podająca fałszywe źródła witaminy B12 jest o tyle niebezpieczna, że może doprowadzić do poważnych chorób układu nerwowego. Wegetarianie przy odpowiednio zbilansowanej diecie (sporo produktów nabiałowych w diecie) nie powinni mieć problemu z witaminą B12, natomiast weganie muszą spożywać w odpowiednich ilościach żywność wzbogacaną w B12, bądź suplementować tę witaminę w postaci tabletki (co nie jest w Polsce ani drogie, ani szczególnie uciążliwe).

W związku z powyższym, krytycy wegetarianizmu wskazują na zagrożenia zdrowia, które są związane z niewystarczającym zaopatrzeniem organizmu w witaminy i minerały. Przytaczają też argumenty, że człowiek może łatwiej przetwarzać białko pochodzenia zwierzęcego niż roślinnego. Jednak w Niemczech, gdzie średnia ilość dostarczanego do organizmu białka przeciętnego Niemca leży powyżej średniej Niemieckiego Stowarzyszenia Żywieniowego, może się wiązać ze spadkiem kondycji i wytrzymałości fizycznej, podczas gdy przeciętny wegetarianin odpowiada tej średniej. Weganie tym bardziej przy odpowiednim doborze produktów żywnościowych nie mają problemu z zaopatrzeniem organizmu w białko. Co do zaopatrzenia w istotne dla zdrowia osiem aminokwasów, wegetarianie powołują się na badania,zgodnie z którymi aminokwasy, przy zróżnicowanym sposobie żywienia, są przyswajalne w nawet większej ilości, niż stanowi norma.

Głód na świecie

Motywacją do przejścia na wegetarianizm jest dla niektórych przekonanie o możliwości zmniejszenia głodu na świecie. Uważają, że produkcja mięsa zużywa duże zasoby pasz, w tym pasz roślinnych. Zmniejsza to, ich zdaniem, ilość produktów roślinnych przeznaczonych jako żywność dla ludzi i ogranicza możliwość dostarczania jej biedniejszym regionom, np. Afryce.

W latach 70. w krajach rozwijających się stworzono wiele upraw, aby masowo pokryć zapotrzebowanie na paszę dla zwierząt, z których produkowano produkty mięsne w krajach uprzemysłowionych. Zapotrzebowanie na tereny uprawne prowadziło do masowych wyrębów lasów. Ekologicznie zorientowani wegetarianie upatrują w tej tendencji negatywne skutki, których ich zdaniem, można by było uniknąć, poprzez zaprzestanie konsumpcji mięsa. Ekonomiści są natomiast zdania, że taka struktura zapewnia korzyści w światowym podziale pracy, które rolnikom w krajach rozwijających się zapewniały wysoką dywidendę i tym samym lepsze warunki życia.

Niektórzy wegetarianie są zdania, że masowa hodowla zwierząt przysparza więcej szkód środowisku naturalnemu niż uprawa roślin, przykładowo poprzez zawarte w nawozie azotany, które przenikają do wód gruntowych. Z drugiej strony przykładowo uprawa ryżu uwalnia do atmosfery dużo metanu. Przytaczany jest także kontrargument, że aby w przyszłości zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na żywność w obliczu przyrostu ludności, wymagane jest zwiększenie udziału produkcji roślinnej. Problemu tego nie da się rozwiązać na drodze produkcji białka zwierzęcego, ponieważ aby wyprodukować kilogram białka zwierzęcego trzeba zużyć od 5 do 10 kilogramów białka roślinnego.

Inne powody

Badania naukowców z uniwersytetu w Southampton wykazały, że inteligentniejsze dzieci częściej decydują się na wegetarianizm w wieku dorosłym.

Europejski znak wegetariański

Niektóre finalne oraz przetworzone produkty żywnościowe posiadają w sobie składniki niewegetariańskie, takie jak żelatyna lub podpuszczka. Dla oznaczenia produktów wegetariańskich stosuje się różnorodne symbole rozpoznawcze. Europejska Unia Wegetariańska wprowadziła oznaczenie tzw. Vlabel – europejski znak wegetariański. Przy pomocy tego znaku oznaczane są produkty przeznaczone dla wegetarian.

Wegetarianizm w Polsce

W Polsce wegetarianizm jest propagowany m.in. przez stowarzyszenie Empatia , Fundację Viva! Akcja dla Zwierząt oraz internetowe serwisy i fora wegetariańskie. Organizują oni różne happeningi, spotkania i demonstracje przeciwko takim firmom jak KFC, McDonald's Corporation czy sklepom sprzedającym futra. Co roku wiele miast przyłącza się do Ogólnopolskiego Tygodnia Wegetarianizmu, który odbywa się w ostatnim tygodniu maja. Ponadto, 1 października odbywa się Światowy Dzień Wegetarianizmu, a 11 stycznia swój dzień obchodzą wegetarianie -Dzień Wegetarian. Od 2003 roku 20 grudnia obchodzony jest Dzień Ryby, który propaguje wegetariańskie święta Bożego Narodzenia w Polsce i sprzeciwia się jedzeniu w Święta karpi.

Od 1994 roku ukazuje się ogólnodostępny miesięcznik Wegetariański Świat, a od 2008 także lifestylowy miesięcznik Vege. Pierwszy portal wegetariański Vege powstał w roku 1999.
Pośród najważniejszych polskich ideologów ruchu wegetariańskiego wymienić należy przede wszystkim nieżyjącą już pisarkę, filozof i aktywistkę ruchu na rzecz praw zwierząt, Marię Grodecką, której dzieła z dziedziny zdrowego żywienia (wegetariańskiego) oraz filozofii wegetarianizmu należą do kanonu lektur sympatyków wegetarianizmu.

Wegetarianizm na świecie

Najwięcej wegetarian żyje w Indiach. Według ankiety opublikowanej w 2007 roku przez przez Hindu i CNN-IBN, 40% Hindusów jest wegetarianami: 31% to laktowegetarianie, a 9% spożywa także jaja. Najwięcej wegetarian spotyka się wśród Dżinistów i Braminów (55%), stosunkowo zaś mało wśród muzułmanów (3%) i rezydentów przybrzeżnych obszarów kraju. Ankiety przytaczane przez FAO i USDA szacują liczbę wegetarian na 20%-42% społeczeństwa. Największym odsetkiem wegetarian w Europie cechują się Włochy (10%) i Niemcy (7.5-9%). W Stanach Zjednoczonych z mięsa rezygnuje 2.5% społeczeństwa, w Kanadzie - 4%. W Ameryce Łacińskiej wysokim odsetkiem wegetarian charakteryzuje się Brazylia - 5%.

Źródło:
W treści wykorzystano informacje ze strony http://pl.wikipedia.org/wiki/Wegetarianizm

Komfort niepalenia

2012-01-09T12:06:00.000+01:00

Rozmowa z dr. Zdzisławem Plesem

- Czy palił Pan papierosy? Czy też jest Pan tylko teoretykiem rzucania nałogu tytoniowego?

- Nigdy nie paliłem, ale przecież lekarz nie musi przejść wszystkich chorób, aby rozumieć pacjenta.

- Dlaczego zaangażował się Pan w działania na rzecz walki z nałogiem palenia tytoniu?

- Mój ojciec był nałogowym palaczem. Zmarł na raka...

- Czy uważa Pan, że palenie papierosów jest chorobą? Wiele osób takie stwierdzenie wręcz oburza. Tymczasem miliony chorych ludzi nie potrafią wyzwolić się z nałogu.

- W zrozumieniu uzależnienia i szkodliwości to na pewno tak. Można mówić również o chorobie w przypadku dziecka, którego matka paliła w czasie ciąży. Niestety łożysko nie chroni przed wpływem nikotyny, która dostaje się przez płuca do krwioobiegu matki. Toteż w życiu płodowym może powstać podatność na nikotynę. Zetknąłem się też z przypadkiem 6-7 miesięcznego dziecka, które było uzależnione od nikotyny, bowiem rodzice dmuchali mu do łóżeczka dymem papierosowym. Dziecko stało się biernym palaczem nim zaczęło chodzić. Papieros to przede wszystkim używka, która jest reklamowana jako coś dodającego atrakcyjności. Prawda jest jednak inna... Papierosy powoli sprowadzają na nas śmierć! Każdy, kto sięga po papierosy, powinien zobaczyć, jaki ślad zostawia dym tytoniowy. Palacz nie wkłada do ust papierosa przypadkowo. Bardzo precyzyjnie umieszcza go w określonym miejscu. Na podniebieniu, w gardle i krtani tworzy się smolista ścieżka, którędy dym wciągany jest do płuc. Właśnie w tych miejscach rozwija się często rak języka, podniebienia, krtani...

- Jednak wiele osób pali, twierdząc, że papieros przynosi im rozluźnienie, relaks lub pozwala osiągnąć wyższą koncentrację, lepszą sprawność intelektualną.

- Osoby z niskim ciśnieniem istotnie mogą odnieść wrażenie, że papieros im służy. Nikotyna zawęża naczynia krwionośne i przyspiesza akcję serca. Jest więc substancją, która na pewien czas wyrównuje ciśnienie. Jest to jednak krótkotrwały efekt, bo wiąże się z toksycznym wpływem substancji zawartych w papierosie. W ostatecznym rozrachunku papieros daje nam o wiele więcej strat niż korzyści.

- Gdy namawia się osoby palące, aby zerwały z nałogiem, często słyszymy: Nikt nie będzie żył wiecznie! Chociaż tę odrobinę przyjemności w życiu zachowam...

- Nie należy czuć się winnym, kimś z marginesu towarzyskiego, jeśli się rzuciło palenie! Życie należy do niepalących! Gdy w USA zrobiono rachunek zysków i strat związanych z paleniem tytoniu, wyniki wszystkich przeraziły. Prezydent USA, Bill Clinton, zakazał palenia w Białym Domu. Zakaz wprowadzono także w niektórych miastach. Przy wjeździe do tych miast, obok tablicy z jego nazwą, umieszczono tablicę informującą o zakazie palenia. Papieros jest tak zdradliwy, że skutki palenia uwidaczniają się po dwudziestu, trzydziestu latach. Ludzie doceniają to, że papieros np. zajmuje ręce, łączy grupę towarzyską, zbliża ludzi, którzy razem wypalą po papierosie... Nie zauważają jednak, że papieros odbiera im wolność... Osoba, która pali, w niedostrzegalny dla siebie sposób zaczyna tracić kondycję. Pogarsza się stan zdrowia, pojemność płuc, wydolność nawet w sferze intymnej. Po latach, rzeczywiście, może powiedzieć, że tylko ta przyjemność jej pozostała...

- Co zyskuje się rzucając tytoń?

- Już po czterech dniach cera zaczyna się poprawiać. Poprawia się kondycja. Wchodzi się po schodach lekko, oddech jest świeży, poszerza się świat zapachów, powraca smak, radość życia, żywotność... Po paru tygodniach człowiek staje się młodszy o kilka lat!

- Jak przetrwać pierwsze dni, tygodnie bez papierosów?

- Rozróżniamy nawyk palenia i nałóg tytoniowy. Nawyk jest to bardzo silna ścieżka myślowa związana z powtarzaniem pewnych czynności w określonych okolicznościach. Przy rzucaniu palenia musimy pokonać zarówno nawyk palenia, jak również nałóg nikotynowy. Jak sobie pomóc w trudnym okresie? Pić dużo wody (dobre są wody mineralne z dużą zawartością litu). Podejmujcie walkę z nałogiem w okresie, gdy nie będziemy przeciążeni pracą, nadmiernymi stresami. Unikajcie picia kawy i alkoholu. Dobrym okresem do rzucania palenia jest sezon zbioru pomidorów. Warzywa te zawierają bowiem mnóstwo substancji odżywczych. W okresie zimy, jesieni i wczesnego lata można zażywać preparaty zawierające witaminy z grupy B oraz magnez, które wzmacniają system nerwowy. Radzimy, aby raptownie zerwać z nałogiem. Nie polecam stopniowego zmniejszania liczby wypalanych dziennie papierosów. Największy kryzys następuje trzeciego dnia. Wtedy, aby odwrócić swoją uwagę od papierosów można... nosić przy sobie coś bardzo kruchego, np. surowe jajko lub szklaną, choinkową bombkę. Należy też unikać miejsc i sytuacji, w których zwykle paliło się papierosa, np. nie siadajmy w fotelu, gdzie zwykle paliliśmy. Przedstawiam tylko garść informacji, które niechaj zachęcą palaczy do uczestnictwa w pięciodniowych akcjach „Rzucam palenie”.

Rozmawiała: Bożena Luczewska - Matejek; wywiad ukazał się w Tygodniku Siedleckim, nr 49/2001.
Źródło: http://nadzieja.pl/artykul/954/komfort-niepalenia-rozmowa-z-dr-zdzislawem-plesem

Sięgnij po zdrowie na fb

2012-01-08T20:09:00.001+01:00

Stowarzyszenie jest obecne na portalu facebook już ponad rok. Postanowiliśmy o przekształceniu dotychczasowego profilu na stronę organizacji społecznej.
Od tej chwili można nas znaleźć pod adresem: facebook.com/siegnijpozdrowie
Liczymy, że w dalszym ciągu będziemy mogli aktywnie przekazywać za pomocą fb informacje o naszej działalności.

Imperium ruchu

2012-01-03T23:40:00.005+01:00

Styczniowe spotkanie Stowarzyszenia poświęcone będzie ważnemu elementowi zdrowego stylu życia - aktywności fizycznej. Zaproszony prelegent ukończył kiedyś liceum sportowe. Przez sześć lat grał w klubie piłkarskim extra klasy. Był dobrze zapowiadającym się piłkarzem. Dziś mówi o sobie, że w karierze przeszkodziły mu papierosy i alkohol. Kiedy „otrzeźwiał” i rzucił palenie, zaczęły się problemy z bólem kręgosłupa, potem dyskopatia i liczne zwyrodnienia. Po 20-tu latach walki z chorobą wrócił jednak do formy! Znów uprawia sport, ale też, dzieląc się swoją historią, pomaga innym. Mówi o tym jak zapobiegać i jak leczyć.

Już 21 stycznia o godz. 18.00, Krzysztof Szema przedstawi program zatytułowany „Imperium ruchu”. W trakcie wykładu prelegent zaprezentuje pokaz ćwiczeń przydatnych w profilaktyce i leczeniu schorzeń kręgosłupa. Spotkanie zakończy się poczęstunkiem.
Wstęp wolny.

Życzenia

2011-12-26T15:21:00.000+01:00

Z okazji nadchodzącego Nowego 2012 Roku,
życzymy tylko tego co piękne i dobre.
Niech w zdrowym ciele mieszka zdrowy Duch,
a miłość, radość i zrozumienie
niech goszczą na co dzień w sercach.

Stowarzyszenie Promocji Zdrowego Stylu Życia
Filia w Poznaniu

Droga w niepewny 2012 rok

2011-12-20T19:58:00.014+01:00

Za nami długich dwanaście miesięcy 2011 roku. Koniec starego roku już tuż, tuż. Wokoło trwają przygotowania do świąt Bożego Narodzenia. Ci, którzy je obchodzą, czekają na ich nastanie z tęsknotą. Zwykło się kojarzyć święta ze spotkaniem rodzinnym, no i dobrze, bo są one jak najbardziej rodzinne. Ale, nawiasem mówiąc, zastanawiam się, jaki procent Polaków nastawia się w tym czasie na prezenty, a jaki pragnie głównie tej ewangelicznej wspólnoty… I czy będzie śnieg, który z pewnością przysporzyłby więcej świątecznej radości:)

Wielu osobom ten grudniowy czas kojarzy się ze szczególną, spokojną i ciepłą atmosferą, przesyconą miłością i zrozumieniem. Jednak chyba rzeczywistość często jest nieco inna… Widząc wczoraj w markecie ludzi, którzy w pędzie gorączkują się, aby kupić atrakcyjne prezenty dla bliskich i znajomych, a także składniki do przygotowania dwunastu potraw… wydaje się, że okoliczność świąt Bożego Narodzenia nasyca ludzi wielokrotnie większą ilością stresu niż w zwykłe, powszednie dni. Czyż ten galop za zakupami nie jest częstokroć próbą wciśnięcia się w formę, by sprostać oczekiwaniom i tradycji? Kolorowy szał wystawowy odbija się potem na zmęczonej tą bieganiną twarzy. Więc zamiast spokojnej atmosfery świąt, wchodzi się w nie nierzadko z kąśliwym duchem (i często długami). Oby jak najwięcej było tych, którzy potrafią dobrze zaplanować przedświąteczny czas, nie zapominając także o przygotowaniu duchowego pokarmu dla gości, który umożliwi właściwe przeżywanie ich głębi.

A już w czasie świąt, tak często stoły uginają się, a brzuchy przepełniają. Organy przeciążone pracą, sygnalizują potrzebę odpoczynku. Przecież atakowane są cukrem, tłuszczem, barwnikami i innymi związkami chemicznymi. Ludzie nie mogą się oprzeć pokusie i jedzą, jedzą, jedzą… To istny cud, że są w stanie to wszystko jakoś strawić i - przeżyć! Drodzy, mając sporą porcję posiłku na talerzu warto pomyśleć w święta chociażby o tym, że z samej Somalii uciekło przed głodem prawie milion uchodźców, szukając schronienie poza granicami swojego kraju… O! A może podzielić się posiłkiem z tymi, którzy mają mniej niż my… To na pewno dobry pomysł!

Za kilka dni będzie już po świętach, ale znów przed świętem. Nowy Rok to przecież święto! Zaraz po nim wracamy w szarość. Podczas gdy politycy będą radzić co dalej z naszą Europą, my pomyślimy o tym, że się starzejemy, że nowe wyzwania przed nami, że już bliżej do matury, do końca roku szkolnego, wakacji i urlopu. Zapewne wielu oznajmi, że od 1 stycznia rzuca palenie, zaczyna uprawiać sport, przestaje pić kawę… Panowie ucieszą się, że wreszcie nastał rok Mistrzostw Europy w piłce nożnej! Będą i tacy, którzy pomyślą o roku 2012 jako końcu świata, związanym z kończącym się kalendarzem Majów, i odejdzie im sen…

Czy bać się 2012 roku? Czy świat się wkrótce skończy? Czy przejmować się tą przepowiednią? Myślę, że końcem świata w 2012 nie trzeba się martwić, ale końcem świata w ogóle... No właśnie! Jeżeli z takim samym utęsknieniem jak czekamy na święta bożonarodzeniowe, będziemy wyczekiwać pojawienia się na obłoku Króla Królów, nie musimy się bać... Pismo Święte łączy koniec świata z powrotem Jezusa. Wypełnianie się biblijnych znaków bez zwątpienia wskazuje, że dzień ten się zbliża.

Biblia przepowiedziała pierwsze przyjście Mesjasza. Zapowiadała, że Zbawiciel urodzi się z dziewicy. Dokładnie wskazała miejsce Jego narodzenia oraz czas objawienia się. Przepowiedziała Jego służbę ludziom i męczeńską śmierć. Przepowiada także wydarzenia, które poprzedzą Jego triumfalny powrót na ziemię. Czas świąteczno - noworoczny to dobry okres by zatrzymać się na chwilę i porozmyślać nad tymi sprawami, by oddać się zadumie nad sensem życia, potrzebą przyjęcia pojednania… Dokładne wypełnienie się starotestamentowych proroctw o Jezusie winno wypełniać nasze serca wiarą i nadzieją, że obietnice dotyczące powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa i końca świata spełnią się. W swoim czasie. Tak jak mówi Biblia.

Nie ma się więc czego bać… chyba, że Pismo Święte nadal pozostanie zakurzone na półce. Podczas gdy w nadchodzących dniach mówić się będzie, że "Bóg się rodzi", nie uśpijmy czujności, że "Bóg przychodzi"... Aaa… i trzeba pamiętać, że dla każdego z nas koniec świata może nastać w jednej chwili; śmierć nigdy nie jest daleko… Chrześcijanie, dzięki wierze w Jezusa, mogą być w każdym momencie życia gotowi na koniec świata, bez względu na to, kiedy on nastąpi.

Rok 2012 (jak każdy poprzedni rok) jest niepewny, nie wiemy co nam przyniesie. Jednak możemy mieć pewność co do tego, jak Bóg maluje przyszłość. Każdy z nas ma potrzebę zależności, opieki, wsparcia i życia bez lęku. Spojrzenie na przyszłość z Bożej perspektywy daje to poczucie bezpieczeństwa. Wprowadza wiele pokoju do serc. Rozkochuje w prostocie i ciszy. Wpływa na podejmowanie decyzji, relacje z rodziną, sąsiadami, znajomymi. Tym samym, na pewno skłania do głębszego spojrzenia w siebie, do załatwienia nierozwiązanych spraw, wypowiedzenia kilku „magicznych” słów, do wyciągnięcia ręki po zgodę…

Niech więc powszechny duch tradycji i materializmu, nie stłumi w nas wrażliwości na duchowe sprawy, bowiem zdrowie duchowe jest tak samo ważne jak zdrowie fizyczne, społeczne oraz psychiczne. I tego życzę przede wszystkim na ten Nowy 2012 Rok. Zdrowej drogi w 2012 rok!

Agata Radosh

Wegetariańska ścieżka

2011-12-06T18:32:00.011+01:00

Na stronie Sięgnij po zdrowie wprowadzamy nową kategorię wpisów – wywiady. A zaczynamy od wywiadu z Agatą Radosh, działaczką poznańskiej filii Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia, która dzieli się swoim doświadczeniem bycia wegetariańską mamą.

- Pani Agato! W poszukiwaniu ciekawych informacji o wegetarianizmie trafiłam w Internecie na stronę Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia, które prowadzi Pani w Poznaniu. Poznałam tam Panią jako wegemamę! Czy zechce Pani podzielić się swoją drogą do dobrych decyzji w kwestii odżywiania swoich dzieci?

- Jeżeli tylko to co mam do przekazania doda odwagi tym, którzy dopiero rozpoczynają przygodę z wegetarianizmem lub wpłynie na podjęcie takiej decyzji wśród tych, którzy wahają się w obawie, czy dieta wegetariańska zaspokoi potrzeby ich dzieci, to chętnie podzielę się swoim doświadczeniem.

- Zatem od kiedy i z jakich powodów przeszła Pani na wegetarianizm?

- Wszystko rozpoczęło się w 1991 roku. Usłyszałam wtedy na własne uszy świadectwo człowieka, który przestał jeść mięso i po latach stosowania diety wegetariańskiej był w doskonałej formie. Uprawiał nawet sport! Było to dla mnie, nastoletniej dziewczyny, zdumiewające! Nigdy wcześniej nie rozmawiałam z wegetarianinem! Krzysztof, bo tak miał na imię, podkreślał głównie zdrowotny aspekt wegetarianizmu. Mówił, jak ustąpiły jego liczne dolegliwości po tym, gdy zrezygnował z mięsa. Argumenty jakie przedstawił podczas godzinnego wykładu sprawiły, że zapragnęłam i ja zmienić coś w swoim życiu, zmienić sposób odżywiania się (wychowałam się w domu gdzie jadało się mięso). A koronny argument na rzecz wegetarianizmu jaki wysunął, pochodził z Biblii… z Księgi Rodzaju 1, 29. Napisano tam, że Bóg stworzył człowieka jako istotę roślinożerną! Nie mogłam uwierzyć, że Bóg zajmuje stanowisko nawet w kwestii diety! A ponieważ fascynowała mnie już w tym czasie ta święta księga, nie miałam żadnych wątpliwości co do tego, że chcę zostać wegetarianką! Jako chrześcijanka, postanowiłam zaufać nie tyle Krzysztofowi, co Bogu… jeśli jest moim Stworzycielem, to wie co dla mnie jest najlepsze. Uznałam słuszność tych wskazówek żywieniowych, których Bóg udzielił pierwszemu człowiekowi. I tak rozpoczęła się moja wegetariańska ścieżka, którą idę do dziś.

- Jak przebiegała ciąża i jak lekarze reagowali na jej "bezmięsność".

- Jeszcze przed pierwszą ciążą, rozczytana w nielicznych dostępnych opracowaniach o wegetarianizmie, powzięłam decyzję o odstawieniu produktów nabiałowych i jaj. Jednak na początku ciąży postanowiliśmy z mężem, że zostanę jeszcze przy krowim mleku, tak „na wszelki wypadek” i aby „uspokoić” zaniepokojonych rodziców i moją teściową, która była lekarzem pediatrą… Nie było to wówczas mleko UHT ;)

Więc Jeremiasz urodził się z ciąży roślinnej plus mleko. Ciąża przebiegała prawidłowo. Morfologia była ok. W pierwszym trymestrze rutynowo przyjmowałam kwas foliowy i żelazo. Przytyłam 13 kg. Lekarz prowadzący nie miał chyba wcześniej takiej „dziwnej pacjentki”. Na początku nie mógł uwierzyć, że „ktoś ma odwagę eksperymentować na własnym dziecku!”. Starał się mnie nakłonić do jedzenia mięsa, chociażby do ryb, mówiąc, że urodzę małe i słabe dziecko, a i nie wiadomo czy będzie zdrowe… Ginekolog, po kilku rozmowach z moim mężem (który podpierał się badaniami naukowymi wykazującymi korzystny wpływ diety wegetariańskiej na zdrowie dorosłych oraz dzieci), stał się bardziej przychylny. Kontrolne USG uspokajały lekarza, a nam dodawały pewności, że dobrze wybraliśmy.

A poród? Rodziliśmy razem z mężem, tuż po zakończeniu akcji „Rodzić po ludzku” w nagrodzonym tyskim szpitalu. To był medialny poród. Radio, prasa, wywiady, zdjęcia. Wszyscy czekali na Jeremiasza. Szpital Wojewódzki ciekaw był jakie dziecko urodzi się z ciąży wegetariańskiej. No i urodził się „kloc”, jak powiedziała położna, ważący 4150g. Do tego z najlepszą morfologią na oddziale! Apgar 10. Wszyscy byli zdumieni.

Druga ciąża była już w pełni wegańska. No i również wegański zdrowy maluch:)

- Jak pediatrzy reagowali na fakt, że Pani dzieci nie jadły mięsa?

-Tuż po narodzinach Jeremiasza powiedziałam, że koniec z mlekiem. Byłam przekonana, że chce wykarmić go tylko roślinami. Wegańsko. Gdy synek miał 7 miesięcy, prowadząca pani doktor stwierdziła, że już najwyższy czas wprowadzać powoli mięso do diety. Wtedy kolejny raz oznajmiłam, że Jeremiasz będzie dzieckiem wegańskim, na co usłyszałam, że muszę w takim razie zmienić lekarza, bo pani doktor nie chce odpowiadać za niedorozwój fizyczny i umysłowy mojego dziecka… Więc wybrałam innego lekarza. Nowy pediatra nie był zbyt przychylny, ale nie przeszkadzał… A dziecko rosło, przybierało na wadze, ważąc w 12 miesiącu 12 kg, będąc wykarmione tylko na tej „wegańskiej” piersi. W 11-tym miesiącu zaczął chodzić, a mając 18 miesięcy mówił już pełnymi zdaniami. Gdy zamieszkaliśmy w Poznaniu zapisaliśmy chłopców do lekarza, który do dzisiejszego dnia prowadzi chłopców ( choć bardzo rzadko ich widuje:). Pan doktor, choć nie miał w tamtym czasie szerokiej wiedzy na temat opieki nad dziećmi na diecie roślinnej, wspierał nas jak mógł. Tak jakby ufał, że to jest możliwe…

- Jak wytłumaczyła Pani dzieciom dlaczego nie jedzą mięsa?

Mamy dość liczne wegetariańskie towarzystwo. Rzadko bywaliśmy w gronie jadających mięso. Nie często więc dzieci w młodszym wieku (poza przedszkolem) miały kontakt z mięsem. Dopiero szkoła przyniosła nowe doświadczenia. I na tym etapie zaczęło się szersze tłumaczenie.

Zawsze ważna była dla nas kwestia toksyczności mięsa. Wyjaśnialiśmy, w zrozumiały dla nich sposób, skąd pochodzi mięso, co spożywają zwierzęta hodowlane, jak są traktowane przed ubojem. Akurat w tym czasie świat przeżywał chorobę szalonych krów i ptasią grypę. Mówiliśmy, że nie ma obaw iż zachorujemy, bo nie spożywamy produktów, które mogą być skażone. Przytaczałam raporty donoszące o tym, że mięso nie służy zdrowiu, że wiele chorób ma swoje źródło w spożywaniu mięsa. Dzieci same widziały jak ich koledzy i koleżanki chorują. Antybiotyk za antybiotykiem. Wszyscy w otoczeniu mieli infekcje, a one nie. I wydaje mi się, że rozumiały tę kwestię.

Zawsze gdy tylko potrzebowałam wsparcia, argumenty wprost same przychodziły. Pamiętam jak któregoś razu będąc w czytelni, znalazłam artykuł o najlepszych sportowcach - oczywiście wegetarianach. Skserowałam go więc, przyniosłam do domu i dałam chłopcom do przeczytania. A ponieważ chłopcy uprawiali sport i naturalnie chcieli osiągnąć na tym polu sukces (i osiągali), zostali utwierdzeni w tym, że wegetariańskie posiłki jakie im podaję umożliwią im zdobycie lepszej sprawności niż ich rówieśnikom. Pili chętnie ulubionego szejka dla sportowców, z bananów i masła orzechowego, który dawał im siłę słonia i prędkość geparda :).

Podawałam za przykład również wielkich ludzi - Sokratesa, Pitagorasa, Einsteina i innych nie spożywających mięsa. Za św. Franciszkiem powtarzałam, że zwierzęta to przyjaciele człowieka i nie należy dla zaspokojenia smaku odbierać im życia. Uczyłam jak należy zapatrywać się na życie zwierząt, jak okazywać miłosierdzie tym czującym stworzeniom, które należą przecież do Boga.

Na szczęście, za sobą mamy czasy, gdy jedzenie mięsa było przejawem bogactwa i dostatku, a wegetarianizm kojarzył się tylko z ideologią czy przekonaniami religijnymi. Skoro żyjemy w czasach gdzie jedzenie mięsa nie jest niezbędne, gdzie mamy pod dostatkiem roślinnej żywności, która zaspokoi wszelkie potrzeby organizmu, to spożywanie mięsa jest przejawem niewiedzy lub przyzwyczajenia. Napisał to też dr Neal Barnard w swojej książce: „Jedyne powody jedzenia mięsa to przyzwyczajenie albo niewiedza”. Pytałam więc chłopców: „dlaczego mamy zabijać zwierzęta dla pokarmu, skoro jest tak dużo innych rzeczy do jedzenia?”. Łatwiej wtedy przyjąć mój największy argument, ten z Księgi Rodzaju , że wegetarianizm to Boża dieta dla człowieka i sposób na danie wytchnienia zwierzętom.

Dzieci uznawały autorytet swoich rodziców. Widziały, że ciągle wzbogacamy wiedzę i ufały nam.

- Jak rodzina reagowała na Pani i dzieci wegetarianizm?

- Nie było łatwo :) Rodzice obawiali się jakie będą konsekwencje naszej decyzji. Próbowali początkowo przemycać nam to i owo (np. jajko w kotlecie z soczewicy). Jednak, gdy widzieli, że ja nie choruję, a dzieci zdrowo rosną, zaakceptowali nasz wybór. Dziś moja mama specjalizuje się w wegetariańskich kotletach :).

- Jak sobie Pani poradziła z żywieniem dzieci w żłobkach i przedszkolu?

- Moje dzieci chodziły tylko do przedszkola. Jeremiasz zaliczył aż trzy różne (co było związane z pracą męża). W każdym spotykałam się ze zrozumieniem naszego wyboru. Po prostu, w przedszkolu dzieciaki jadły wszystko co pochodziło ze świata roślin. Poprzedniego dnia czytałam przedszkolny jadłospis, a kolejnego przynosiłam w pojemnikach dzieciom odpowiednio – kotleta, pastę, pieczeń z nasion itp. Więc zamiast gulaszu z wieprzowiną one obok ziemniaków miały na talerzu kotlet z ciecierzycy. Zupę odlewano dla nich z roślinnego wywaru.

Myślę, że przychylność ludzi, których spotykałam na drodze, wypływała też z faktu naszej dojrzałości i medycznego wykształcenia. Łatwiej wtedy zaufać takim rodzicom.

- Z jakimi mitami spotkała się Pani na temat wegetariańskiego malucha?

- No oczywiście, że bez mięsa to będzie trudno o właściwy rozwój dziecka, że to wręcz niemożliwe, bo skąd białko pełnowartościowe? To chyba największy mit, myślę, że w XXI wieku już obalony. Inny to – skąd żelazo pani weźmie? A skąd wapń? Siły nie będą mieli… Było ich kilka.

- Skąd czerpała Pani wiedzę na temat składników odżywczych niezbędnych w diecie wegetariańskiego dziecka?

- Pierwsza książka, która kształtowała mnie w tym temacie miała tytuł: „Chrześcijanin a dieta” autorstwa Amerykanki Ellen White. Przedstawia ona holistyczne podejście do zdrowia i poświęca wiele miejsca wegetariańskim dzieciom. Muszę powiedzieć, że na początku lat 90. ubiegłego wieku, poza książkami dr Kingi Wiśniewskiej –Roszkowskiej i Marii Grodeckiej, traktujących o wegetarianizmie, nie było prawie nic więcej o tym w księgarniach. Potem pojawiała się książka kucharska S. Brown.

Dużym wsparciem był dla mnie mąż (też wegetarianin o dłuższym stażu niż ja), który tłumaczył dla nas zachodnią literaturę, w tym też naukową. Jego zawodowe kontakty z czołowymi przedstawicielami świata medycznego w Polsce zapewniały nas, że właściwie prowadzona dieta roślinna jest odpowiednia nawet dla małych dzieci. Szczególnie jesteśmy wdzięczni za wsparcie panu prof. Wojciechowi Drygasowi, prof. Witoldowi Szostakowi i pani prof. Barbarze Cybulskiej.

Poznałam w tym czasie także prof. Waltera Veitha, który jest fizjologiem i naukowcem weganinem. Będąc zaproszonym do Polski, nagrał serię wykładów pt. „Tajemnice twojego zdrowia”, które stały się dla mnie prawdziwą skarbnicą wiedzy. Poza tym, krąg naszych znajomych poszerzał się z czasem o wegerodziców. Więc dzieliliśmy się swoim doświadczeniem, przepisami i było nam łatwiej. Mocno wierzyliśmy, że urozmaicona, zbilansowana dieta zaspokoi wszelkie potrzeby naszych dzieci.

Poza tym, jako chrześcijanka, korzystałam z przywileju modlitwy. Prosiłam o mądrość, pouczenie mnie jak prowadzić zdrową kuchnię dla wegańskich dzieci. Miałam pokój w sercu.

- Czy zdarzyło się kiedyś, że Pani dziecko chciało spróbować mięsa - jaka była Pani reakcja, lub gdyby taka sytuacja miałaby miejsce, jak zareagowałaby Pani na takie pragnienie?

- Oczywiście, że się zdarzyło i zdarza się od czasu do czasu. Moje dzieci są normalnymi dziećmi, nie były pod kloszem wychowywane, a granice ich wolności określają merytoryczne argumenty przemawiające za dietą wegetariańską. Nie wierzę, że są jakieś dzieci wegetariańskie, które nie chciały poznać w jakimś czasie smaku mięsa. Chyba, że wychowane w całkowitej izolacji… Moje dzieci mają jedzących mięso dziadków, kolegów… A że dziadkowie nie jedzą posiłków w ukryciu :-), dzieci będąc w odwiedzinach chciały kiedyś spróbować co takiego dziadek ma na talerzu. Nigdy tego nie zapomnę, kiedy mój starszy syn mając około trzech lat pierwszy raz posmakował mięso właśnie u dziadków. Pomimo długotrwałego żucia nie udało mu się tego kawałka mięsa przełknąć i powrócił on na talerz…

Dziś to już prawie dorosłe dzieci (17 i 15 lat). Wiedziałam, że w wieku młodzieńczych poszukiwań chłopcy mogą chcieć spróbować tego i owego… I wiem, że poznali też smak cheeseburgera w McDonaldzie… Wcześniej smuciło mnie to, lecz obecnie cieszę się, że moi młodzi panowie nie nalegają na obecność mięsa w domu i deklarują chęć bycia wegetarianami. Są wdzięczni za zdrową kuchnię w domu. Radują się z tego, że żyją w rodzinie promującej zdrowy tryb życia. Choć spożywanie lub niespożywanie mięsa nie czyni nikogo lepszym człowiekiem, to oni dumni są z faktu przynależności do populacji najdłużej żyjących ludzi na świecie.

W moim zrozumieniu, to co stanowi podstawę diety określa jej rodzaj. Przestrzeganie jakiejś diety nie może stać się głównym celem w życiu, a okazjonalne spróbowanie kawałka mięsa nie przekreśla bycia wegetarianinem. To niedobrze, gdy obsesyjnie postrzega się kwestię zdrowego odżywiania, gdy na tle diety dochodzi do konfliktów interpersonalnych, gdy narzucamy sobie jakiś reżim. Nie chcę by nasze dzieci miały poczucie winy z powodu tego, że czasami (pod wpływem grupy rówieśniczej) ulegną i zjedzą jakiś kąsek mięsa. Ortorektyków coraz więcej. Nie chcę by popadły w tę skrajność. Cenimy z mężem każdą dobrą decyzję naszych synów i wierzymy, że przyszłość, że dojrzałość przyniesie siłę do wytrwania w dobrych zasadach, jakie w nich wpajaliśmy.

- Czy Pani zdaniem, wychowywanie dziecka jako wegetarianina kształtuje jego osobowość? Np. czy wpływa na większą empatię, wrażliwość na krzywdę innych, miłość do zwierząt ..?

- Jestem głęboko przekonana o tym, że największy wpływ na psychikę, osobowość i charakter dziecka ma wzrastanie w kochającej się i poświęcającej dziecku czas rodzinie. Wartości moralne, empatia, wrażliwość, łagodność, o ile są częścią życia rodziców, zostaną zaasymilowane przez dzieci. To uczuciowa atmosfera jest odpowiednim podłożem do powstawania właściwych postaw wobec życia. Lata wczesnego dzieciństwa odgrywają tu największą rolę. To najlepszy czas na kształtowanie charakteru.

Wegetarianizm w pewnym stopniu na pewno wpływa na osobowość. Wychowując nasze dzieci skupiliśmy się na diecie jako źródle zdrowia fizycznego i sił witalnych. Dzieci są łagodne mają wrażliwe usposobienie, ale jak wyżej wspomniałam, nie dieta ma tu kluczowe znaczenie. Ciepło jakie wytworzyliśmy wokół nich miało znaczący wpływ na rozwój tych szlachetnych cech, a dieta zadziałała tylko wspomagająco. Przecież osoby stosujące mięso w kuchni też mogą być i są ludźmi wrażliwymi, łagodnymi itp. Zgodzę się, że dieta wegetariańska może mieć nieco większy wpływ na kształtowanie stosunku do innych w przypadku rodzin, gdzie główny motyw bycia wege jest po stronie etycznej. Ale pamiętajmy, miłości nie da się zastąpić dietą …

Dzięki Bogu, Jego mądrym radom i zaleceniom nasze dzieci są zdrowe i szczęśliwe. Złe przepowiednie nie sprawdziły się…

- Dziękuję serdecznie za podzielenie się tymi myślami.

Rozmowę prowadziła Magdalena Sikoń, założycielka portalu www.wegemaluch.pl.

Wywiad pochodzi z dnia 30 października 2011.

Foto: Wegetariańska mama, Agata Radosh z synami Jeremiaszem i Mateuszem

Opinie o programach

2011-12-04T04:32:00.000+01:00

Opinie o programach szkoleniowych prowadzonych przez Stowarzyszenie Promocji Zdrowego Stylu Życia.

Dziękuję! Wspaniałe wykłady. Dużo się dowiedziałam. Na pewno udoskonalę swoje kulinarne umiejętności.
Jestem zachwycona!
Bardzo interesujące i zachęcające do wypróbowania!
Ważnej jest to, że program prowadzili praktycy, wieloletni wegetarianie – osoby żyjące zdrowym stylem życia. Teoria poparta praktyką.
Warsztat zachęcił mnie do upieczenia pierwszego w życiu chleba. Bardzo cenne wiadomości, także na temat niezdrowej żywności, warte szerszego upowszechnienia.
Zapaliły mnie do pieczenia chleba strasznie - teraz zamieniam się w domową boginię i piekę, piekę, piekę...
Niby człowiek wie, że ciemny chleb zdrowszy od białego, ale dzięki temu wykładowi dowiedziałam się dlaczego tak jest i ostatecznie przekonał mnie on do rezygnacji z białej mąki. Degustacja - super, że można było popróbować różnych rodzajów chleba i porównać je. Bardzo dobry pomysł z rozdawaniem zakwasu i z rozdawaniem przepisów. Ogólnie pomysł warsztatów rewelacyjny! Jestem jak najbardziej ZA zdrowym odżywianiem.
Super warsztaty, do dzisiaj wypiekam własnoręcznie chleb.
Warsztaty dały mi nie tylko odpowiedź na pytanie jak upiec chleb, ale i wiele ciekawych rad i informacji np. na temat zdrowego trybu życia. Zabrakło mi tylko ogromnego pieca, do którego każda mogłaby włożyć zrobiony przez siebie bochen chleba na dobry początek. Rozumiem jednak warunki i miejsce gdzie to się odbywało. Zajęcia oceniam jednak na celujący!
Bardzo dobre przygotowanie warsztatu. Entuzjazm i zaangażowanie prowadzących zachęcał do samodzielnych prób wypieku chleba. Cenne informacje i materiały.
Super warsztat. Polecam innym.
Ciekawe, przygotowane perfekcyjnie. Praktyczne.
Hobby pewnie stanie się nawykiem...
Rewelacyjne warsztaty. Dowiedziałam się dlaczego mój chleb nie był do końca udany, teraz piekę 2x w tygodniu najpyszniejszy chleb na świecie:) Prowadzące były świetnie przygotowane i dały dużo cennych wskazówek. Bardzo profesjonalne i sympatyczną stworzyły atmosferę.
Warsztaty zaowocowały kontaktami z ciekawymi ludźmi, zależało mi na spotkaniu osób "bardziej świadomych" sposobów odżywiania się. Oprócz chleba, który robimy od warsztatów (dzięki notabene zakwasowi, który dostaliśmy), sięgnęliśmy po produkty ekologiczne - przekonała nas prezentacja odnośnie jakości np. mąki, jej różnych typów, która nie jest wartościowa i trafia do sklepów. Bardzo przydatne informacje!
Dużo wiadomości teoretycznych podanych "w pigułce", ciekawa część praktyczna, miłe Panie prowadzące zajęcia. Dziękuję za prezent (zakwas) - już dziś piekę chleb po raz trzeci!
Świetne i dużo dające zajęcia, wszystko przystępnie pokazane i wytłumaczone.
Fajne wiadomości o zdrowym żywieniu.
Po wykładzie teoretycznym zmieniłam na tyle swoje zdanie o pieczeniu, że juz upiekłam swój chleb i nareszcie wiem co jem, ja i moja rodzina.
Jestem usatysfakcjonowana. Ciekawe i wartościowe.
Dużo praktycznych informacji, równocześnie „terapia szokowa” dotycząca rafinacji żywności. Pokaz i degustacja wzbudziły we mnie nieprzepartą chęć pobiegnięcia do domu i upieczenia chleba.
Bardzo ciekawe, zachęcające do przeanalizowania własnego stylu życia i nawyków żywieniowych. Przyjemna atmosfera. Ważne informacje.
Było bardzo przyjemnie i mądrze. Dziękuję!
Wykłady ciekawe merytorycznie, prowadząca pełna entuzjazmu i szczera w przekazie. Pokazy to super dodatek do wykładu, a zaczątek to wielka niespodzianka!
Dużo ważnych informacji przedstawionych w przystępny sposób. Pokazy, degustacja i zapach chleb zachęciły do pieczenia.
Ogromna wiedza oparta na doświadczeniu życiowym i wiedzy naukowej.

SPZSŻ w Telewizji ONTV

2011-12-03T16:12:00.002+01:00

Nagranie wieczornego programu Patrycji Felińskiej, zrealizowanego przez Telewizję ONTV w Poznaniu 28 października 2011.
Gośćmi "Wieczoru z Patrycją" są Agata Radosh i Iwona Skrzypczak ze Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia w Poznaniu.

Nagranie wideo wykładu - Medycyna - nauka czy magia?

2011-12-01T23:45:00.001+01:00

Wykład dr. n.med. Jacka Mattera poświęcony medycynie niekonwencjonalnej, szczególnie zagadnieniom związanym z leczeniem homeopatią i akupunkturą, który był wygłoszony podczas spotkania Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia w listopadzie 2011 r.

Medycyna - nauka czy magia? from SPZSŻ Poznań on Vimeo.

Zapraszamy też do zobaczenia zdjęć z tego spotkania.